soap

En ik zit weer met een dilemma. Want ik wil graag zo biologisch en natuurlijk en niet op dieren getest en  fosfaatvrij en gezond en parabeenvrij en zonder plastic dingetjes er in, en dan vooral voor de kindjes. Maar de centen zijn bijna op voor deze maand. En het W.eleda douchespul ook. IsaLovisa gaat in badje met een klein beetje W.eleda badspul, maar ook wel eens onder de douche. Kleine Puck gaat gewoon onder de douche, en zijn haartjes was ik ook met W.eleda spul. Nu ruiken zijn haartjes regelmatig naar natte hond als hij net uit de douche komt, en niemand kan me vertellen hoe dat komt, ook de kapper niet, en ook de dokter niet. Als ik grote-mensen-shampoo gebruik dan heeft hij er geen last van. Maar goed. De W.eleda is nu dus op, en dat kost zo maar zeven of acht euro per tube. En ik zag dat de K.neipp-draken-kindermeuk in de aanbieding is, heb ik twee flessen voor vijf euro. En als ik daar op ga Googlen krijg ik allemaal juichende reacties, maar die gaan bijna allemaal over dat het zo leuk verpakt is en dat het zo lekker ruikt, maar niet of je er een zacht velletje van krijgt. De info van meneer K.neipp himself gaat vooral over dat het zo natuurlijk is en zonder parabenen, maar er zit wel sls in. Ik weet wel niet zo goed wat dat is, maar ik geloof niet dat dat heul gezond is... Wat te doen? En zou je van zo'n blok olijfolie-zeep ook niet een soort wasgel kunnen maken? Ik vind zo'n blok helemaal niet handig, het is net te groot, het wordt een beetje zacht en viezig en als je het op de wastafel legt dan blijft het zo zompig aan de onderkant. Hmpf. Misschien moet ik nu de centen maar even voor laten gaan dan: drakenshampoo it is. En dan ga ik me later wel verdiepen in het raspen van olijfolie zeep. Tenzij er mensen zijn met goede tips?

deze?

of toch deze?

Sparen

We zitten een beetje in een dipje hier, financieel gezien. Het één dag minder werken betekent natuurlijk ook minder inkomen, en hoewel we het heus nog redden, is het spaargeld echt wel gereduceerd tot het allerminiemste minimum en moeten we nog elf dagen doen met het laatste restje op de rekening. En dat zou zo maar heel erg lastig kunnen worden... J. zag dat de bio-luiers in de aanbieding waren en heeft lekker ingeslagen. Hebben we misschien honger, we zitten wel droog!

Hopelijk gaat het komende maand iets beter. We willen 2014 beginnen zonder creditcard, of in elk geval willen we van de card die we nu hebben, af. En ik zou graag de door mijn vader betaalde badkamer terug willen betalen volgend jaar (nog € 4000,- te gaan) en een paar extra stortingen op de hypotheek zou ook fijn zijn. En dan is er nog mijn studieschuld. En eigenlijk zou ik ook wel, al is het maar kort, op vakantie willen. Voor mijn part in een tent op de Veluwe, als we maar even weg kunnen volgend jaar. Kortom, spaardoelen genoeg! Maar voorlopig komen we maar net rond elke maand, en moet de spaarrekening toch wel iets voller voor we kunnen gaan afbetalen. Zucht. Ik haal er iedere keer zeker de helft weer af van wat we die maand gespaard hebben.

Gelukkig zijn heel veel fijne dingen gratis. Vorige week waren we op het strand, kleine Puck vond de zee echt De Bom. Lovisa heeft een aantal flinke happen zand genomen, maar ach, dat schuurt de maag.

foto door haar

ja, dat was wel heel fijn

Met twee ukken naar de bibliotheek. Het was gezellig en leuk. Kleine Puck heeft minstens tien boeken gelezen, en zijn zusje er twee opgegeten. We gaan gauw weer!

ga maar koffie drinken hoor, wij lezen nog even

zou dat nou kosten, al die lampen? wel leuk vind ik

van drukke mensen, de dingen die voorbij gaan

Zo, daar was ik weer. Ik hoop niet dat u al die tijd uw adem heeft ingehouden, want het duurde wel lang hè? Kennelijk had ik een blogvakantie. Maar dan ook alleen van bloggen hoor, want in het echte leven (u snapt me wel) is het nog geen moment saai geweest. Wat zeg ik, ik geloof dat ik nu, as we speak, voor het eerst sinds de laatste blogpost langer dan vijf minuten op den bips zit. En dat ik dan meteen een blogje ga schrijven is eigenlijk wel raar, maar goed. Vorige week kreeg ik zelfs een bezorgd mailtje van haar (lief!), en toen bedacht ik dat de vakantie nu wel lang genoeg geduurd had.

Wat hebben we dan eigenlijk gedaan de afgelopen maanden? Best veel. Na wat gezeur met mijn manager werk ik dan nu eindelijk echt 24 uur in plaats van 32, en dat is een hele opluchting. Ik moet er nog wel aan wennen, en ik zie nu ook pas dat het huis hier en daar een grauwsluier heeft gekregen. Maar eens flink aan het poetsen dan! Verder ging de achtertuin op de schop (is nog werk in uitvoering), hebben we een kast gedoehetzelfd in de bijkeuken, is schoon-oma overleden, moest het huis leeg worden geruimd, was er in de vriendenkring genoeg te doen, had ik een week of wat diarree (fijn), gingen we een dagje naar Pampus en ging J. aan de Ritalin. Dat laatste niet zo maar, het was een hele stap, maar voorlopig lijkt het heel goed te werken. De kinders tieren welig, net als het onkruid, en al met al hebben we het goed met zijn vieren. De borstvoeding is wel over, na vijf maanden vond mijn Isa-Lovisa het welletjes en hield het er ook meteen mee op. Na drie dagen tobben met kolven op het werk, warm douchen, massages en borstvoedingsthee (en anijs. Heel veel anijs. Ik kan geen muisjes meer zien) kwam er geen druppel melk meer tevoorschijn. Ik heb me er maar bij neergelegd, en meisje doet het nu prima op biologische opvolgmelk en fruit. Ze rolt en brabbelt en stopt alles in haar mond, kan nog niet zelf zitten maar al wel staan en kijkt bijzonder serieus de wereld in. Ze heeft overigens de mooiste lach die je ooit hebt gezien, maar ze is er zuinig mee!
Kleine Puck is inmiddels bijna jarig en al zo gróót...! Hij klimt elke avond in de vensterbank van zijn kamertje en staat dan de hele buurt in de gaten te houden. Hij kukelde net uit zijn bed (wilde graag een pleister ook al had hij geen bloed) en ligt nu hopelijk te slapen. Volgend jaar moet hij naar school (slik).

meisje in de tuin

Verder gaan we maar weer eens orde op zaken stellen met de financiën, want daar gaat het niet zo erg lekker mee. De wasmachine was kapot en moest vervangen worden, en door een miscommunicatie tussen mij en de SVB moest ik € 728,- terugstorten. Ik kon aantonen dat het een foutje was van mijn kant, maar hé, wat kan hen dat schelen! Ze denken nu waarschijnlijk dat ik een PGB-fraudeur ben, in de vier jaar dat ik mijn broer begeleid, is het al tien keer misgegaan met het berekenen van het salaris. Echt leuk -not. Maar voorlopig staan er al weer twee dozen klaar voor Kringloop en dvd-inneem-winkel, en staan er weer wat spullen op MP. Wie weet levert dat ook nog wat op. En morgen ga ik verder met opruimen. Ga ik nu een drankje inschenken, want als je dan een keer kunt zitten...!

Zo maar wat

Na een druk maar gezellig weekeinde met een brunch én een gourmetavondje, gingen we maar eens niet naar de meubelboulevard. Sowieso niet omdat we daar niet zo van houden, maar ook omdat we nog steeds niets kopen wat niet strikt noodzakelijk is. Dat gaat overigens heel goed, de verleidingen zijn prima te weerstaan. Alleen in de supermarkt trap ik nog wel eens in een leuke aanbieding, dus voordat ik naar de kassa ga loop ik nog even een rondje om eventuele onnodige boodschappen terug te leggen. Met name afgeprijsd biologisch vlees neem ik vaak mee, omdat ik altijd een beetje zielig vind om te laten liggen. Zitten we op zaterdag zomaar opeens biefstuk te eten omdat ik niet wil dat het wordt weggegooid...doen we dus niet meer!
Verder ging ik helemaal de deur niet uit, vandaag ook niet. Ik heb zelfs Kleine Puck thuisgehouden van het kdv. Hij zou eigenlijk vanochtend gaan, maar ik durfde de auto niet in. Tenminste, eh, ik durfde niet langer dan vijf minuten uit de buurt van de wc te zijn. Ik zal u de details besparen, maar kennelijk heerst het. Daar troost ik me dan maar mee....

Evengoed hadden we een fijne dag, de kindjes en ik. Hier het uitzicht vanaf de eettafel, waaraan ik zat met thee en de krant. De zon scheen en Puck was druk in de weer met auto's en zo.

Ik heb een hoop kinderkleertjes uitgezocht, wat was weggewerkt, de keuken gepoetst. Boven is alles weer aan kant, ik heb wat administratie gedaan (mijn auto is nu ook echt van mij. MIJN auto! niet meer nog een klein beetje van de financierder, neenee, van mij! hoera!) en verder dus op de bank gezeten, of aan tafel. Of op de wc.

Kleine Lovisa kon er wel om lachen! Ze is zo lief, ons meisje. Zo'n makkelijk kindje ook weer, net als haar grote broer.

 

En morgen is J. lekker de hele dag thuis, schijnt de zon waarschijnlijk weer en kunnen we hopelijk naar buiten. De buitenboel kan wel een flinke schrobbeurt gebruiken, dus misschien ga ik me daar maar aan wagen. En ook wordt eindelijk de belastingaangifte gedaan...spannend!

Home Sweet Home 51 - Het kastje van tante Huib

Een week of twee geleden gingen we even bij de schoonouders op bezoek. Stond daar in de tuin (in de sneeuw ook nog) dit meubeltje. Er zitten ook nog mooie, eenvoudig bewerkte pootjes onder, maar voor de foto was het kiezen: de paastakken of de pootjes.
Eigenlijk doe ik niet aan feestdag-gebonden-decoratie, maar net zoals ik toch ook bijna elk jaar weer zwicht voor een kerstboom, kon ik nu geen weerstand bieden aan deze mooie takken. Zonder eieren en lammetjes er in ook al flink decoratief toch?

Het kastje van tante Huib is eigenlijk geen kastje, maar een tafeltje met een laatje er in. En tante Huib was eigenlijk een oom, maar van de herenliefde en vandaar. Geloof ik. Ik heb de beste man nooit gekend, maar hij had een fijne smaak op meubelgebied. Mijn schoonouders hoefden het niet meer, het stond klaar voor de vuilstort... Wij zijn er blij mee!

En met de groeten van mijn kleine Lovisa!
 

Home Sweet Home is een idee van Barbaramama. Hier kun je er meer over lezen en bij anderen meekijken.

leve De Zorg

Het lijkt wel alsof het steeds normaler wordt om kritiek te leveren op de zorg. U weet wel, De Zorg, waar we met zijn allen Zorgpremie voor betalen. Ik heb al een tijd lang nogal wat te maken met De Zorg in verschillende vormen, en ik kan niet zo erg goed tegen die kritiek. Misschien heb ik geluk gehad, misschien ben ik naïef, mogelijk heb ik een blinde vlek. Maar ik ga toch eens even wat positieve verhalen opschrijven over De Zorg. Ha!

Ten eerste werk ik al elf jaar in de zorg voor mensen met een handicap. Mijn jongens zijn niet de makkelijkste, en dan zitten we ook nog eens in een slechte buurt. Mijn collega's en ik draaien een 24-uurs voorziening, wat betekent dat we dus ook 's avonds, 's nachts en in het weekend werken. En we verdienen bepaald geen reuze salaris, maar zonder uitzondering zijn we betrokken bij onze cliënten. Gaan we mee naar rechtbank, psychiatrisch ziekenhuis en SoZaWe. Begeleiden we stellen die een kindje krijgen, ook al vinden we dat eigenlijk helemaal niet goed.
Via die stellen kom ik nogal eens in contact met Jeugdzorg. Als er ergens op gescholden wordt is het Jeugdzorg wel!
Ik heb er in de loop van de tijd alleen maar mensen leren kennen die vreselijk moeilijke keuzes moeten maken, die zich zéér bewust zijn van de verantwoordelijkheid die ze hebben, die soms niet kunnen slapen van de dingen die ze zien, en die soms in hun eentje voor dertig gezinnen voogd moeten zijn. En die zich bij elke verjaardag moeten verontschuldigen voor het werk dat ze doen.
Ik kan alleen maar blij zijn dat er mensen meekijken, en die kunnen ingrijpen als het nodig is. Zoals bij het jongetje dat zo werd verwaarloosd door zijn moeder, mijn cliënte. Ze wílde wel, maar kon het niet. Hij is nu gelukkig in een pleeggezin, en zij bezoekt hem regelmatig. En dat is niet ideaal. Maar beter dan dit wordt het niet.

Zo ook het consultatiebureau. Ook wel bekend als consternatie-bureau. Ik ben blije moeder van twee kinderen, die zich als baby allebei voorbeeldig gedroegen. Nou ja, de tweede is net vijf weken, dus wie weet wat er nog komt, maar Kleine Puck was erg makkelijk en vooralsnog zijn zusje ook.
Ik ga trouw naar de afspraken op het CB, en vind dat ook prettig. Nooit een méér ontspannen mens ontmoet dan Marjolein van het CB. Op alle vragen die ik als nieuwbakken moeder had kreeg ik antwoord, ze maakte zich nooit druk, stelde me gerust en vond niets gek. Nu Klein Meisje er is gaat het weer precies zo. Poept ze niet elke dag? Geen probleem. Is ze langer dan gemiddeld? Hartstikke goed! Krijgt ze opeens rooie vlekjes? Niks aan de hand, maak je geen zorgen. En ze heeft altijd gelijk, blijkt achteraf. Ik hoor het van de andere moeders hier in de buurt ook. Kennelijk is dus niet elk consultatiebureau het zelfde. Maar als hulpverlener ben ik blij dat zij meekijken met ouders. En als ouder ook.

In de afgelopen vijf jaar ben ik onder andere behandeld in een revalidatiecentrum. Zonder uitzondering was iedereen even aardig en meelevend. Mijn moeder is bijna vier jaar ziek geweest en lag vaak en langdurig in het ziekenhuis. Al het personeel was lief, geen moeite was ze te veel. Ik heb vier miskramen gehad en ben door verschillende verloskundigen geholpen. Ik mocht dag en nacht bellen, en als ik dat niet deed belden ze mij om te vragen hoe het ging. Bij de zwangerschappen van Kleine Puck en Klein Meisje was ik onder behandeling van een gynaecoloog. Als Klein Meisje een jongen was geweest, had ik de man vernoemd. Zó'n lieve man, altijd attent, rustig, meelevend. Ik kreeg bij elke controle een echo, hij stond altijd klaar met zakdoeken (ik ben niet zo goed in echo's, moet altijd huilen als het goed blijkt te zijn) en nam elke vraag serieus.
Mijn tandarts is een lieverd, mijn huisarts ook. Toen ik tijdens de zwangerschap van Klein Meisje een glucose-dagcurve moest hebben en dus vier keer moest bloedprikken op één dag, gaf hij me zonder mankeren en op eigen initiatief een apparaatje en stripjes mee, en kon ik gewoon thuis, zelf prikken. Scheelde me vier keer heen en weer naar het ziekenhuis.

En nu zou ik het zo fijn vinden als iedereen begreep (of eigenlijk vooral degene die me zo'n grote mond gaf vorige week) dat in De Zorg werken best zwaar is. En een hele verantwoordelijkheid. En dat ik het zo gek vind dat iedereen wél goede zorg wil (of vind dat hij of zij er recht op heeft), maar het niet te veel mag kosten. En wel graag op de voorwaarden van de patiënt. En dat het steeds moeilijker wordt om goed opgeleid personeel te vinden, maar er wel geklaagd wordt over te weinig handen aan het bed of te weinig mensen op de vloer. En ik vind ook dat mijn directeur niet zo heel veel hoeft te verdienen, maar ja, als hij in het bedrijfsleven twee of drie keer zo veel kan krijgen...


Dan maar een ieniemini filmpje van ons Kleine Meisje. Volgende keer weer een logje over leuke dingen. Nou dag!

Fotootjes

Zijn jullie ook zo blij met de zon? Het kan me niet schelen hoe koud het is, als de zon schijnt vind ik alles best. De afgelopen dagen had ik dus niets te klagen.
Fysiek gaat het nog niet zo heel goed met mij, maar met Klein Meisje gelukkig wel. J. is zo maar nóg een week thuis, en we hebben het goed met zijn vieren. Fijn!

We maken niks mee eigenlijk, we rommelen wat rond en doen omstebeurt dutjes in respectievelijk bed, box en op de bank. Vanmorgen kon ik zo maar naar de kapper, met J. en Klein Meisje samen. In een half uurtje stonden we weer buiten, en mijn haar zit weer naar mijn zin! Onderweg rijden we altijd langs dit ding, en soort doorgezaagde betonnen buis waar fietsers doorheen moeten. Sinds een tijdje staan Jip en Janneke er op. Leuk.

Het was hier vanmorgen echt prachtig, mist en een opkomende zon.  Het was alleen ook zo koud dat ik me er niet toe kon zetten uit te stappen voor het maken van een foto. Vandaar vanuit een rijdende auto.

Kleine Puck op de wipkip bij opa.

 

Klein meisje is zó lief!

Ga ik nou weer onder mijn dekentje op de bank.

Van alles en nog wat

Wat ben ik blij dat de zon (een beetje) scheen vandaag! Het maakt me helemaal niet uit als het heel koud is (al houd ik meer van een beetje warmte, lekker in de tuin met je blote voeten enzo), maar als de lucht zo grijs is...brrr. Ik word er ook echt down van, of beter gezegd; stik sacherijnig. De afgelopen dagen was mijn humeur dus ook wat wisselvallig.

Met ons meisje gaat het goed. Ze heeft de liefste handjes en voetjes die je ooit hebt gezien, een kuiltje in haar rechterwang en één in haar kin (net als haar vader en haar opa) en onderzoekende kraaloogjes. Ze slaapt veel en drinkt goed, en we zijn alledrie verliefd op haar! Kleine Puck is soms nog wat hardhandig in zijn uitingen, maar ze ondergaat alles gelaten. Ze is dol op kroelen en ligt de halve dag met mij op de bank. Helaas moest ik gisteravond onverwacht terug naar het ziekenhuis omdat er wat weefsel was achtergebleven na de keizersnede. Dat moest er uit, en dat deden ze toen maar. Au. Mijn vader ging met me mee, J. bleef met de kindjes thuis. Ik was érg blij toen ik weer thuis was, en met ons kleine poppie nog even op de bank kon hangen!

Verder rommelen we wat aan in en om het huis. De gordijnen, die al een half jaar ophingen maar tien centimeter te lang waren en ook nog eens met knijpers aan elkaar zaten, heeft mijn schoonmoeder in een kwartiertje aan elkaar gestikt en omgezoomd. J. hangt morgen wat nieuwe ingelijste dingetjes op (waaronder het geboortekaartje van klein meisje),

kaartje van Ellabellaboem, via LiefLeukenEigen

en ik geniet van de diverse bossen bloemen hier in huis en alle lieve kaarten die we hebben gekregen. Van haar kregen we nog een flinke doos met kleertjes, die is inmiddels uitgezocht en wat er overbleef gaat door naar een volgend kindje. De doos staat overigens nog gewoon hier in de kamer. Het aanrecht staat ook steeds vol (met onder andere kolf-attributen, bordjes met beschuitkruimels en overgebleven muisjes, en gebruikte koffiekopjes), de wasmachine draait overuren en de droger heeft wederom laten zien over een zelf-reparerend-vermogen te beschikken! Hij is al meerdere keren stuk gegaan, iets met vocht en stoppen die doorslaan. In de daarop volgende dagen proberen we hem dan af en toe, waarbij steeds weer de stop doorslaat, maar op een gegeven moment doet hij het dan toch weer. Gelukkig maar. De tuin is ook een rommeltje, maar wel gezellig, want een aantal weken geleden stonden zomaar ineens de narcissen in bloei. Die zijn nu bevroren en dat ziet er vrij koud uit, en zodra ze ontdooit zijn, zijn ze weg, maar voor nu genieten we er maar even van. De eettafel ligt vol met post en kleertjes en kraamcadeautjes en een laptop en snoertjes, maar dat kan me niks schelen, dat vinden we wel weer over een paar weken.

Morgen gaan we even op en neer naar België, om de bestelling van de bio-supermarkt op te halen. Mijn favoriete bio-luiers hebben ze niet in maatje 1, dus ik heb een ander merk besteld. Beaming Baby heet het, ik had er nooit van gehoord maar de recensies zijn goed. Ben benieuwd!

Verder nog wat schoonmaakmiddel en dingen voor de voorraadkast, zoals bouillontabletten en bakmixen. Altijd fijn om in huis te hebben.

Ik hoop dat Kleine Puck het leuk vindt om mee te gaan, hij is de afgelopen dagen behoorlijk ziek geweest. Het meeste snot lijkt inmiddels verdwenen, maar hij klinkt nog heel hees en ziet erg wit. Ook kwijlt hij als een dolle en huilt hij om alles. Vandaag is hij niet naar het KDV geweest, en hebben we hem om zes uur al in bed gestopt. J. is gesloopt: ons manneke vraagt een hoop aandacht momenteel, en als ik dan alleen maar op de bank hang...gelukkig heeft hij nog vrij tot en met 4 februari. Kan hij nog even bijkomen misschien.

Hier nog een plaatje van zomers winterweer. Omdat ik nog weinig buiten kom heb ik helemaal geen foto's van de afgelopen dagen, dus maar weer een van de W.interefteling. Ik hou er van. Twee jaar geleden hadden we er een fantastische dag, met prachtig weer en twee kleine mannetjes (Kleine Puck was vijf maanden, vriend Lars drie maanden). 

Misschien moeten we er volgend jaar maar weer heen.

Fijn weekeinde!

Verplicht genieten

Graag zou ik nu een stukje tikken over hoe heerlijk de afgelopen weken waren; met ons vieren thuis, gezond en gelukkig! Nu zíjn we dat ook, en die weken wáren ook heus heel fijn, maar o mensen, wat een stelletje auti's zijn wij zeg. We doen het niet zo goed op veranderingen. Kleine Puck is al weken hopeloos dwars. Echt leve de peuterpubertijd. Er gaat geen dag voorbij zonder driftbui, huilbui, stampvoeten, gooien, hevig kroelen en afwisselend de volgende mantra's "McQueen kijken?"

 

 (McQueen is de hoofdpersoon uit de film Cars en zijn grote held) en "Nee! Mag niet!".  Hij wil niet naar buiten als hij moet en wel als hij niet mag. Staat elke ochtend om half vijf naast ons bed en weigert pertinent zijn eigen bedje op te zoeken (en kruipt dan dus tussen ons in). Verder wil hij graag en veel met zijn moeder en zijn zusje kroelen, maar heeft nog niet zo´n besef van buikwonden en zachte fontanelletjes.

J. houdt zich dapper staande. Hij is -halleluja- de hele maand januari vrij, en ruimt op, wast af, maakt beschuit met muisjes voor de visite en lekkere hapjes voor mij en entertaint zijn zoon. Verder werpt hij geregeld een verliefde blik op zijn dochter en doet hij de was alsof hij niet anders gewend is. Hij is wel ook héél moe, want hij gaat om zes uur met kleine Puck uit bed zodat ik verder kan slapen. En hij gaat rond twaalven naar bed, omdat hij ook wat vrije tijd nodig heeft. En dan de nachtvoeding van klein meisje en die driftbuien van het kleine ventje er nog bij... ik ben blij met hem!

Ons kleine meisje is een droomkind. Ze ziet er heel lief uit, slaapt klokje rond en drinkt goed. Als ze wakker is kijkt ze je onderzoekend aan met haar donkerblauwe oogjes, ze heeft heel vaak de hik en verder is ze heel tevreden met de hele dag bij haar moeder te liggen.

En ik? Ik heb last van hersenverweking. Ik slaap veel, en ben onbeschrijfelijk gelukkig. Ook ben ik moe, en ben ik behoorlijk ziek geweest van borstontsteking en buikloop (klinkt toch altijd beschaafder dan diarree hè?). En mijn ijzergehalte is nogal laag, dus ik zie eruit als een zombie. Komt nog bij dat mijn haar de laatste keer niet naar mijn zin is geknipt (denk David Bowie in zijn Ziggy Stardust periode) en ik nu twee kilo minder weeg dan vóór de zwangerschap, en je snapt dat ik me erg charmant voel. Hebben we het nog niet over zoogcompressen en spuitluiers.

Ik hoop dat we snel een nieuw ritme vinden. Zodat kleine Puck weer wat lekkerder in zijn vel komt, en wij nog meer kunnen genieten. Ik snap nu trouwens wel waarom op elke felicitatiekaart die we krijgen onder andere staat "Geniet er van!" J. krijgt er de zenuwen van, juist omdat het allemaal zo druk en rommelig en anders en onrustig is momenteel...moet je verdorie nog gaan genieten ook! Maar dat doen we toch wel. Ergens tussendoor.

Home Sweet Home 48

Home Sweet Home indeed!

Na een twee nachtjes ziekenhuis mochten we gisteren naar huis: de mannen kwamen ons ophalen.
Wat zijn we blij met onze kleine dochter!

Het loopt nog niet allemaal helemaal soepel, maar J. is de hele maand januari vrij (hoera!) en Kleine Puck is nu al gek op zijn zusje. Ik bevind me ergens tussen roze wolken en een vooroorlogse borstkolf, die desondanks prima dienst doet.

 Ik wens jullie allen een fijne jaarwisseling en een heel gelukkig nieuw jaar!

Kerstbonus

En toen was het ineens bijna kerst! We houden er niet zo van, ik geloof eigenlijk dat wij hier het beste gedijen op rust en regelmaat, maar dit jaar is het toch wel anders. De kerstdagen zijn nu een pauze voor de geboorte van ons meisje, dus we hoeven niet zo veel. We gaan even bij de schoonouders op bezoek, wisselen daar pakjes uit en blijven misschien eten. Verder kijken we nog wel, ik denk dat we lekker thuis blijven en gewoon genieten van de vrije dagen.

Inmiddels heb ik wel de financiën wat meer op orde. J. krijgt van zijn werkgever geen winstuitkering, kerstbonus of dertiende maand, maar ik wel en dat was erg welkom. Ook kreeg ik het mantelzorgcompliment en wat extra salaris namens mijn broer, bij wie ik één dag in de week werk. We hadden dus wat meer te besteden, en toen de kerstcadeautjes er af waren, ben ik dat maar eens gaan verdelen. Ha! Alvast een beetje naar mijn vader (die heeft de verbouwing van de badkamer grotendeels voorgeschoten), nog een beetje naar mijn auto (bijna, bíjna afbetaald!) en nog wat naar de creditcard. Wat...de creditcard? Maar die stond toch op nul? Eh....ja. Kennelijk is het toch moeilijk om, bij grote krapte, niet even wat geld uit de muur te halen voor een tank benzine, of wat boodschappen. Helaas kost elke opnametransactie ook nog eens extra. Ik wilde eigenlijk van die card af, en eventueel een creditcard van de ASN-bank aanschaffen voor noodgevallen, maar dat kan nu dus nog niet, omdat het kreng niet is afbetaald.  Goed...dat wordt dus een doel voor volgend jaar.

Verder kreeg ik van mijn werkgever bij wijze van kerstpakket een H.ema-cadeaukaart. Is erg welkom, ik ga er toch nog wat babyspul voor kopen (lees: flessenafwasborstel, anti-slipmatje voor in het badje, misschien nog wat kleertjes, sokjes, doekjes....). Ook kreeg ik mijn lidmaatschapskaart voor de vakbond voor 2013 binnen, met wat fijne aanbiedingen erbij. We zijn al jaren klant bij energieleverancier Greenchoice, maar nu krijg je, als je je registreert via de FNV, een extra korting op je rekening. Ik weet nog niet hoeveel het scheelt, maar alles is meegenomen. Verder is er een actie van de ASN-bank, waar we sowieso een spaarrekening openen voor Klein Meisje. Voor Kleine Puck hebben we dat ook gedaan, en dankzij onze vaste inleg van € 50,- per maand heeft het kind al een aardig spaarpotje... Dat doen we dus voor zijn zusje ook. Als je nu een rekening opent bij ASN via de FNV, krijg je € 20,- welkomstpremie! En er gaat € 5,- naar een project van de ASN. En dan is er ook nog iets met Odin (van de biologische groentenpakketten), maar daar moet ik nog even naar kijken. Toch prettig.

En dan heb ik ook nog mijn abonnement op de bibliotheek opgezegd. Klinkt niet erg zuinig hè? Ik lees veel en graag, en dan is de bibliotheek natuurlijk juist erg economisch verantwoord, maar we waren lid van de bibliotheek hier in de buurt, én die van Rotterdam. Die hebben namelijk alles, en ik vind het heerlijk om daar af en toe te struinen. Maar sinds kleine Puck er is komt dat een stuk minder voor, en nu bleek dat ik in 2012 één keer een boek had geleend. Had het nog te laat terug gebracht ook, kreeg een boete. Voor de contributie van een heel jaar plus de boete had ik dat boek wel twee keer kunnen kopen.... Nu is mijn broer óók lid, en die gaat óók niet zo vaak, dus nu gaan we zijn abonnement delen. Ik betaal hem de helft van de contributie, en als ik naar de grote bibliotheek wil dan leen ik zijn pasje wel. Pfff... alle beetjes helpen.

Als het lukt volgt maandag nog een badkamer-home-sweet-home, maar het is verrekte moeilijk om, zonder goede camera, in een hokje van twee bij twee met alleen kunstlicht, foto's te maken waarop je ook nog echt wat ziet. Ik ga mijn best doen! Lukt het niet, dan tot na de kerst.

 Hele fijne dagen gewenst, en volgende week... krijgen we een dochter!

plaatje van het interweb

Spannend hoor!

Ik hou u wel in spanning hè? Met beloofde badkamer-foto's en een zwangerschap die op zijn einde loopt. De foto's komen er aan, maar de laatste dagen stonden toch met name in het teken van ons kleine meisje. Die dus inmiddels na veel debatteren een naam heeft (of dan toch een 'voorlopige naam') , waarvoor we eindelijk een geboortekaartje hebben gekozen, wiens wiegje inmiddels is ontdaan van een dikke stoflaag en die toen kennelijk bedacht dat het maar eens tijd werd voor wat actie. Bij haar broer (twee jaar terug) ben ik met veertig weken in het ziekenhuis opgenomen met een lichte zwangerschapsvergiftiging. Na drie dagen hartfilmpjes en bloeddruk meten kreeg ik maar een gelletje ingebracht (zoals de verpleging zo casual zei) en na een hele dag heftige weeën en nog geen drie centimeter ontsluiting  kreeg ik een ruggeprik, en om half twaalf bijna 's nachts alsnog een keizersnede. Toch heb ik er geen nare herinneringen aan, al beviel het idee van een geplande keizersnee me eigenlijk wel. Gewoon, 's morgen om acht uur aanmelden, lekker een schoon bedje in, prikje, blauw laken, en dan een uur later een wolk van een dochter en de familie aan mijn bed. (Hé zeg, láát me mijn illusies....!) Helaas ben ik al maanden elke nacht op, zo misselijk als, als, nou ja, heel misselijk, Rennie verdient kapitalen aan me, moe als een hond en kreeg ik eergisteren het vaag bekende zeurende hoofd van eerder. Toch maar naar de huisarts de volgende dag: bloeddruk iets te hoog en ook wat eiwit in urine. Maar ja, of dat nou meteen genoeg was... Dus ziekenhuis gebeld, en langs moeten komen. Gelukkig was kleine Puck op het kdv, dus ik had de tijd. Halve dag in ziekenhuis gezeten. Later in de middag de uitslagen: alles wel net te hoog, maar nog wel binnen de marges (?). En of ik woensdag terug wil komen, doen we alles nog een keer en maken we nog een hartfilmpje (vorige week ook al gehad). J. vindt het toch wel spannend worden nu, hij werkt nogal ver weg en zit de hele dag te nagelbijten met in zijn achterhoofd het idee dat hij met spoed naar huis moet. En kleine Puck zit aan mij vastgekleefd als een koala-beertje: zijn mantra is mama-mama-mama en elke nacht kruipt hij naast ons in bed. Helemaal ontspannen zijn we dus niet!

En ik? Ik ben blij dat we in elk geval nog wat dagen respijt kregen, want ik ben er eigenlijk nog niet helemaal klaar voor. Gisteren moesten we het babybadje nog van zolder halen, ik kon het inzetstuk van de Maxicosi niet vinden en de kinderwagen moet nog nodig worden uitgesopt. Pas vorige week haalden we de klossen voor onder het bed en de po bij de thuiszorg, en eigenlijk wil ik nog wat spulletjes kopen voor in het ziekenhuis. En ik moet nog naar de kapper, ik heb wel heel veel rompertjes maat 56 maar niet zo veel maat 62 (dochter weegt waarschijnlijk minstens acht pond...welke maat kleertjes hoort daarbij?), de eettafel ligt nog vol administratie en echt no way dat in de huidige toestand een kraamhulp in de buurt van de linnenkast mag komen (denk: alles is er de afgelopen weken min-of-meer schoon ingegooid. We hebben geen stapels in de kast maar slechts één grote hoop). Ook moeten eigenlijk de ramen nog gezeemd, de tuin geveegd, spullen naar de Kringloop gebracht, kerstcadeautjes gekocht (iedereen krijgt een tegoedbon: niet zo leuk, wel zo praktisch!) en nog gewoon boodschappen gedaan en eten gekookt. En gekroeld met de kleine koala, en elke dag drie keer naar Cars gekeken (vindt hij leuk...). En zo. Nestdrang dus, wel wat rottig getimed! Hoop maar dat ze nog even lekker blijft zitten, en dat alles af is tegen de tijd dat ze komt. Want we moeten ook nog steeds een gesprek over de hypotheek, en en en... Nou ja. Gaan Puck en ik nu eerst maar boodschappen doen, en Rennies kopen.

To bio or not to bio

Al eerder schreef ik over mijn dilemma's wat betreft luiers (wegwerp, textiel of biologisch afbreekbaar), biologisch eten (graag, maar soms wel duur en uit Verweggistan) en principes in het algemeen. Na lang twijfelen heb ik zojuist hier een bestelling gedaan, van met name mini-luiers (voor het meisje dat pas eind december komt, maar ze zijn nu in de aanbieding...!), een grootverpakking allesreiniger en nog wat klein spul. Ik ben blij met het vooruitzicht op de luiers, maar er zit wel weer een máár aan. Want ze bezorgen niet aan huis! Nu gaan we dus volgende week zaterdag met de auto van J. (leasebak met tankpas) naar de dichtstbijzijnde winkel in België, toch nog drie kwartier rijden. Op diesel. Kost ons niets extra maar is natuurlijk wel wat gek voor luiers, als je een K.ruidvat in je dorp hebt zitten die óók luiers verkoopt. Maar die zijn dan weer niet bio. J. lacht zich een hoedje en vindt alles best, ik twijfel nog steeds en overweeg de boel maar weer te annuleren. Tips iemand?


Verder hebben we na de vloer- en muurtegels voor de badkamer nu eindelijk ook de gewenste siertegeltjes te pakken. Na veel gediscussieer waren we het erover eens dat het groene mozaïekjes mochten worden, maar de tegels die we hadden uitgekozen bleken, ondanks dat ze bij bijna elke tegelboer nog wel gewoon in de rekken staan, niet meer leverbaar. Na een speurtocht op internet en een bod via MP, kregen we gisteravond bericht dat we ze mogen ophalen. Nu nog een wastafelmeubeltje en wij zijn er klaar voor!

groen hè?

En schreef ik eerder dat ik me zo dweilerig voelde (kennelijk kon alleen Valhalla zich daar in verplaatsen.... zal dus wel door het zwanger zijn komen!), mijn nieuwe credo helpt wel. Ik sta al drie dagen eerder op dan Kleine Puck (zo rond zes uur) en ga dan rustig douchen en aankleden. Ik smeer mijn buik in met zwangerschapsspul (deed ik eerst niet, schijnt wel nodig....), doe vast een beetje make-up op en zit aan mijn eerste kop koffie als puckie wakker wordt. 's Avonds haal ik ook alles er weer netjes af, poets mijn tanden en doe een pyjama aan. Klinkt niet erg spannend, maar als u nou weet dat ik regelmatig op de bank in slaap viel, dan maar gewoon mijn kleren uittrok en in bed rolde, is dat toch een hele verbetering! En het helpt dus. Ben benieuwd hoe lang ik het vol hou, maar ik voel me al wel beter. Minder verlopen zeg maar. En dat terwijl ik de hele dag het zuur heb, dus dat is best een prestatie.
Nou, kennelijk droogt de inspiratie op....fijn weekend!

Financieel updeetje, recycling en gepland ouderschap

J. en ik, we leren het nog. We krijgen hier maandelijks echt geen bakken met geld binnen, maar om nu te zeggen dat we arm zijn: nee! Natuurlijk niet. Hij verdient niet veel als je kijkt naar leeftijdsgenoten, maar het was voor zijn baas (een groot IT-bedrijf) óf de lonen bevriezen en weinig personeel laten gaan, óf een ontslag-golf. En er zijn heus mensen weg, maar J. heeft gelukkig nog een vast contract. En omdat hij één dag in de week ouderschapsverlof heeft, krijgt hij al een jaar wat minder salaris. Soms wel zuur als we mensen om ons heen horen, één vriend (nog van zijn opleiding, zelfde niveau dus) spaart elke maand € 700,- . En gaat elke week uiteten, heeft dure kleren en een all-over dure smaak. Lees: bepaald geen stereo van S.ony, maar van een mij onbekend héél goed merk. En een nieuwe televisie. En een blu-ray speler. En als je dan op visite komt moet je wel precies goed in het midden van de boxen gaan zitten, op zijn dure leren bank, voor optimale beeld- en geluidsbeleving...maar goed, hij wordt daar gelukkig van. En het is hem gegund.

Ik verdien iets meer dan J., mede vanwege de onregelmatigheidstoeslag en het feit dat ik ook nog een halve dag in de week bij mijn broer werk als hulpverlener. En daar hadden we toch ineens een knaller deze week! Blijkt dat ik nog recht had op bijna € 2000,- achterstallig salaris. Ha! En ik vond badkamer-vloertegels op Marktplaats, precies genoeg voor ons ienimini badkamertje, voor € 60,- (ja u leest het goed, nog helemaal nieuw. Meneer had ze over en ze stonden kennelijk in de weg.) Nu heb ik nog een bod staan op mozaiek tegeltjes, en kochten we -zwaar in de aanbieding- wandtegels bij de bouwmarkt vandaag. Als alles lukt hebben we voor minder dan € 500,- alle tegels voor de badkamer.
Ook op het gebied van boodschappen doe ik erg mijn best; de vriezer is nagenoeg leeg (op afgeprijst bio-vlees en twee broden na) en er staan zes pakken bio-pannenkoekmeel in de kast. Hamsteren....alles voor de helft. En ik ben nog steeds niet uit mijn nieuwe-telefoon dilemma. En ik heb al de hele week niets voor ons kleine meisje gekocht. Wel verkocht ik nog voor bijna € 60,- aan boeken via MP, dus de badkamervloer heb ik alvast terugverdiend.

Verder hebben we het vooral druk. Maar ik ben trots op ons: als alles goed gaat kunnen we de helft van de kosten van de badkamer-renovatie cash betalen. En we hebben steeds minder rommel in huis, en het recyclen gaat ook steeds beter. Zo verpakte ik de boeken die ik verkocht in pakpapier dat om een pakje van J. (van zijn baas) zat. Het bijbehorende bubbel-plastic ging in de tas voor de volgende verkoop. En ik neem zelfs de fruitschillen en de lege flessen van mijn werk mee naar huis, omdat ze hier (jaja, ben aan het werk...heb even pauze) niets recyclen, alleen het oud papier.

En dan hoorden we van de week óók nog dat we op 28 december ouders worden van een dochter. Dat heb je zo, met een geplande keizersnee. Als ik dan ook nog voor oud-en-nieuw naar huis mag, dan is het helemaal fantastisch. En Kleine Puck mieterde van de trap vandaag, maar had, behalve weer een bult, verder niets.

Goed, het is allemaal wat chaootisch momenteel, maar alles bij elkaar gaat het best goed!

gezonde geest

Mijn moeder riep regelmatig "Een gezonde geest in een gezond lichaam!" . Mijn moeder was niet gek ofzo hoor, die liep niet zo maar de hele dag dingen te roepen, maar dit was wel een van haar favoriete uitspraken. En in deze geloof ik wel. Afgelopen woensdag mochten we dan eindelijk op voor de twintig-weken echo. Op donderdag zou ik eenentwintig weken zijn, dus het kon nog net!

De ochtend begon al goed: darmen van slag. Toen moesten we met zijn drieën naar een onbekend ziekenhuis in een onbekend stadje, waar ik uit de auto sprong voor J. hem zelfs maar geparkeerd had, om direct door te sprinten naar de wc. Bleek een invalidentoilet, zoals mij na mijn bezoek verwijtend werd gemeld door een andere patiënt, maar dat kon me niks schelen.
Toen we de spreekkamer in werden geroepen kreeg ik het al te kwaad, en eenmaal met ontblote buik op het bed kwamen de tranen al. Godzijdank was alles goed. N. keek mee en riep "Beebie!" Ik denk dat dat meer komt door mijn buik dan door de echo-beelden, maar het klopte wel. Een baby. En echte heuse baby, met lange benen en een wipneus. Een meisjes-baby. Een zusje.

In de auto terug werd ik misselijk. De vergadering van het werk waar ik nog heen moest ging nog net, al kon ik mijn hoofd er niet goed bij houden. Daarna naar huis, ziek. Koorts, misselijk, zere gewrichten en moe, zó moe...het zal de spanning wel zijn geweest. Ik ben nog niet helemaal fit, mis juist nu mijn moeder erg, maar dat geeft niet. Ik ga lekker dit weekeinde alle kleertjes uitzoeken, en nadenken over namen (ideeën zijn zéér welkom!). En weer helemaal fris en fruitig worden.
We krijgen een meisje!

plaatje van Rie Cramer

Principe kwesties

Soms vind ik het erg moeilijk om een mens met principes te zijn. Hebben anderen dat ook? Toen ik vanmorgen vanuit mijn werk kwam ging ik nog even langs de kringloop, en daarna nog wat boodschappen doen. Ik vond een gloednieuw exemplaar van dit boek

voor één euro vijftig. Het is het lievelingsjeugdboek van vriendin M., en ik wilde er zelf ook wel een.  Maar ik kan het natuurlijk ook op Marktplaats zetten voor vijf euro.  Als ik het dan verkoop is dat een goeie winst! Maar dan voel ik me gewoonweg schuldig naar de kringloopwinkel.
In de supermarkt waren ze net bezig met afbakken van eierkoeken. Het rook er heerlijk en ik kreeg enorm trek. Maar ik wist ook dat ik genoeg eten in huis had, dat ik zo kleine Puck ging ophalen en dan thuis een boterhammetje zou eten. Na twintig minuten dwalen door de winkel had ik een pot soep
(deze:)

voor vier euro.... een reep Tony Chocolonely voor bijna drie, een biologische komkommer voor één euro vijftig (gewone waren twee voor één euro...), één bio banaan en het allerergste...een flésje water. Had ik toch wat te snoepen en ik had zo'n dorst, en ik wil eigenlijk geen frisdrank meer drinken sinds ik gelezen heb wat daar allemaal inzit. Toen nog even naar de natuurwinkel voor een tube tandpasta

en toen zag ik dat er tegenwoordig ook gezichts-reinigings-tonic van Weleda is. En dat had ik natuurlijk meteen enorm nodig, dus daar ging weer negen euro.In een half uur twintig euro stukgeslagen terwijl ik alleen voor een tube tandpasta ging. Daar moet ik héél wat boekjes op MP voor verkopen.

Toen ik Puckie opgehaald had viel hij bijna meteen in de auto in slaap. Eenmaal thuis werd hij even wakker, en was toen al wat tegendraads. Tijdens het avondeten werd het helemaal feest..."Nee-nee-nee! Die! Díé!" De helft van zijn eten belandde op de grond, en hoewel hij al tijden met een vork of lepel kan eten, ging het beetje dat hij at, met zijn handjes naar binnen. Hij wilde niet douchen, wilde niet slapen. Wilde alles wat ik of J. aan het doen waren: boekje lezen (hij dus afpakken), opruimen (hij alles weer teruggooien), vaatwasser inruimen (met speelgoed, met een blokje als vaatwastablet).... Pffff. Ik ben over het algemeen rustig en duidelijk, en consequent. Helaas. Vandaag kreeg N. een grote mond van me, en aan de andere kant vond ik het goed dat hij tot acht uur opbleef in plaats van om zeven uur naar bed te gaan, om even geen gezeur te hebben. Hoe principieel.

En dan hebben we nog de discussie over wasbare of wegwerpluiers voor het nieuwe puckje, meteen één ochtend naar het kdv of zo lang mogelijk thuis (ik kies het laatste), wat nieuwe spullen voor het kamertje of gewoon alles van Grote kleine Puck gebruiken, de droger laten repareren of gewoon alles buiten of binnen laten drogen, óók in de herfst en de winter, nog een weekeinde naar de ouders van J. op hun vakantie-adres in Duitsland omdat zij dat zo leuk vinden of thuis blijven en geld uitsparen, een dure verjaardagstaart voor N. of zelf iets bakken, enzovoort enzovoort. Doodmoe word ik er soms van, die principes. Jullie ook?

Een keurig meisje

Nou, ik ben dus zwanger hè? Wij zijn in blijde verwachting. Heel erg. De meeste kwalen (niet vooruit te branden, overal in slaap vallen, overgeven op onverwachte momenten en zo humeurig als een stekelvarken) lijken voorbij. Af en toe nog wat ochtendmisselijkheid en soms ben ik wat draaierig, maar verder gaat het echt prima. Maarre... kijk, ik peop natuurlijk niet hè. Nee zeg, ik ben een keurig meisje, als ik naar de wc ga dan is dat hoogstens om te plassen. Daar kan ik u trouwens ook nog hele verhalen over vertellen, ik heb denk ik in mijn eentje de volledige kwartaalopbrengst van Moeders voor Moeders verdubbeld, echt waar, zo veel als ik moest plassen. Maar dat is nu gelukkig ook achter de rug, nee, hier gaat het écht prima.

Alleen dat niet peopen, dat begint nu toch ietwat bizarre vormen aan te nemen. De cliënten op mijn werk zeggen om de beurt dat 'Je het nu echt al goed begint te zien hè?!' Daarmee bedoelen ze dat ik een buik heb alsof ik al zeven maanden zwanger ben. In de hele zwangerschap van N. kwam ik elf kilo aan, die er na de keizersnee ook alle elf weer af waren. Zo'n buik heb ik nu weer, maar ik ben pas vier maanden! En dat is echt niet allemaal kind hoor, wat er in die buik zit. Het is vreselijk. Gisteren in beginnende paniek maar eens het internet afgestruind op zoek naar huismiddeltjes die werken. En naar de apotheek geweest voor een fles Lactulose.
Vanmorgen nam ik vóór het ontbijt een kiwi, en een glas lauwwarm water. Toen twee volkoren boterhammen met een ei, gebakken in roomboter. Een beker koffie, en een glas Roosvicee Laxo. En dan ook nog die Lactulose. En nou durf ik dus de deur niet uit. Planning is nooit zo mijn ding, maar vanmiddag komt er een vriendin op bezoek, en ik wilde eigenlijk met Kleine Puck naar de markt voor boodschappen. Maar ja. Stel je voor, sta je bij de kaasboer, gaat opeens je ontbijt werken. Dat kan natuurlijk niet, bij een keurig meisje.

Goed, weet u dat ook weer.
Meer tips zijn welkom. Fijne dag!

nee echt, keurig

echt waar

Ik weet even niet zo goed wat te schrijven, de zinnen die ik maak lopen niet en ik heb ook niet echt nieuws. Behalve dan dat we nu echt in blijde verwachting zijn. De echo was goed, de combinatietest was goed, de misselijkheid neemt wat af en ik heb al twee zwangerschapsbroeken aangeschaft. O mensen... we krijgen er nog een kindje bij! Nog wat onwezenlijk is het allemaal, we hoopten het zo maar het bleef spannend. Om toch nog een beetje een HSH-bijdrage te doen een foto van het babybedje dat ik zo mooi vind. We kopen het niet, kleine Puck sliep eerst in ons oude wiegje, en nu in een ledikantje van Marktplaats, maar ik vind het nog steeds mooi.

Ga ik nu weer even aan het idee wennen.