Gelukkig nieuwjaar (mag nog wel toch?)

Hé hallo! Ik was er nog gewoon hoor. En voor u het vraagt; J., Kleine Puck en ons IsaLovisa óók nog. Gelukkig maar hè?!

De afgelopen tijd is er echter om ons heen nogal veel gaande. Op mijn werk wordt het steeds minder leuk. De laatste drie maanden van het jaar werkte ik toch weer 32 uur, omdat we anders de boel niet konden draaien. Niet fijn maar wel nodig. Puck en LovIsa gingen in die maanden ook drie dagdelen naar het KDV, en dat is behalve duur ook best wennen voor een plakmoeder. Inmiddels zit ik weer aan de 24 uur, maar het is nog maar de vraag voor hoe lang. De nachtdiensten gaan er uit, en hoe fijn ik het ook vind om niet meer 's nachts te werken, dit gaat natuurlijk wel consequenties hebben voor ons. Maar het meest vervelend is onze manager, die het voor elkaar krijgt iedereen onzeker te maken, te dreigen met overplaatsing en in haar eentje grote beslissingen neemt, zoals voornoemde nachtdienst-actie.
Iemand nog een leuke vacature? Hoeft niet per sé in de zorg. Ik kan ook typen en koken en schoonmaken en activiteiten begeleiden en worst verkopen en nog wel meer dingen. 

Verder overleed een van de zusjes van mijn moeder. Zij had hetzelfde, en haar ziekte verliep ook bijna identiek. Ondanks het verdriet was het ook goed dat ze kon gaan. Van de vier zussen is er nu nog maar één over. In maart krijgen mijn broer en ik een genetisch onderzoek.

Dan is er gelukkig ook nog leuk nieuws...! Mijn vader heeft een vriendin. Hij moet zelf nog aan het idee wennen, maar ze is een schat en wij zijn blij voor hem.
Over de financiën zal ik later een blogje schrijven, want die gaan redelijk maar niet alle doelen voor 2013 zijn behaald. Die moeten we dus maar bijstellen.
De kinderen groeien als kool, J. en ik zijn dit jaar tien jaar bij elkaar (dat vraagt toch wel om een bescheiden feestje?) en ik ga over twee weken een weekend naar Parijs. Niet met man en kinders, maar met een lief vriendinnetje die het wel aandurft om met mij in een piepklein appartementje zonder deur voor de wc te gaan zitten. Maar ook daarover later meer. Voor nu ga ik alle blogs die ik gemist heb bijlezen, en koffie drinken. O ja, het George Clooney-machien is niet meer. Hij bleef maar knipperen en vertikte het om koffie te zetten, dus we zijn weer terug bij de oude vertrouwde koffiezetter. Ook lekker, en scheelt weer geld! Jaja. Kan ik daar fijn franse koekjes van gaan eten.

deze ga ik állemaal proeven.

soap

En ik zit weer met een dilemma. Want ik wil graag zo biologisch en natuurlijk en niet op dieren getest en  fosfaatvrij en gezond en parabeenvrij en zonder plastic dingetjes er in, en dan vooral voor de kindjes. Maar de centen zijn bijna op voor deze maand. En het W.eleda douchespul ook. IsaLovisa gaat in badje met een klein beetje W.eleda badspul, maar ook wel eens onder de douche. Kleine Puck gaat gewoon onder de douche, en zijn haartjes was ik ook met W.eleda spul. Nu ruiken zijn haartjes regelmatig naar natte hond als hij net uit de douche komt, en niemand kan me vertellen hoe dat komt, ook de kapper niet, en ook de dokter niet. Als ik grote-mensen-shampoo gebruik dan heeft hij er geen last van. Maar goed. De W.eleda is nu dus op, en dat kost zo maar zeven of acht euro per tube. En ik zag dat de K.neipp-draken-kindermeuk in de aanbieding is, heb ik twee flessen voor vijf euro. En als ik daar op ga Googlen krijg ik allemaal juichende reacties, maar die gaan bijna allemaal over dat het zo leuk verpakt is en dat het zo lekker ruikt, maar niet of je er een zacht velletje van krijgt. De info van meneer K.neipp himself gaat vooral over dat het zo natuurlijk is en zonder parabenen, maar er zit wel sls in. Ik weet wel niet zo goed wat dat is, maar ik geloof niet dat dat heul gezond is... Wat te doen? En zou je van zo'n blok olijfolie-zeep ook niet een soort wasgel kunnen maken? Ik vind zo'n blok helemaal niet handig, het is net te groot, het wordt een beetje zacht en viezig en als je het op de wastafel legt dan blijft het zo zompig aan de onderkant. Hmpf. Misschien moet ik nu de centen maar even voor laten gaan dan: drakenshampoo it is. En dan ga ik me later wel verdiepen in het raspen van olijfolie zeep. Tenzij er mensen zijn met goede tips?

deze?

of toch deze?

geen vakantie

Nu heel Nederland vakantie heeft (of al bijna weer begint met werk of school), beginnen we hier erg te voelen dat we daar ook aan toe zijn. Door een miscommunicatie op het werk van J. en de vakantie die hij nam in januari toen onze IsaLovisa was geboren, heeft hij voor de hele rest van het jaar nog maar vier vakantiedagen over. En ik werk nog maar drie dagen, dus ik heb hoef regelmatig een aantal dagen achter elkaar vrij niet te werken, maar dat is toch anders dan samen echt vakantie hebben. We hebben vorig jaar in Engeland (na een doorwaakte nacht in de VW-bus) een tent gekocht, dus in theorie kunnen we meteen vertrekken richting Veluwe, Limburg, of een willekeurig waddeneiland om eens ernstig te gaan kamperen, maar dat in de praktijk dus niet. En hoewel ik het heerlijk vind om met de kinderen thuis te zijn en wat aan te rommelen, is het de laatste tijd vooral veel rommel en weinig doen. Door het hele huis liggen stapels wasgoed, het zij schoon en klaar voor de kast of vuil en klaar voor de wasmachine. De tuin barst uit zijn voegen van het onkruid, de buitenboel moet nodig een beurt met de hogedrukreiniger sopje hebben, en hoewel ik elke dag zo'n vijf keer de bezem door de kamer haal, lijken er uit alle hoeken en gaten stofvlokken te komen. Kleine Puck wil óf met zijn nieuwe brandweerkazerne (hij was vorige week jarig) spelen, óf tekenen óf televisie kijken, maar zelden datgene wat hij op dat moment aan het doen is. Zijn kleine zusje is een schatje, kreeg in twee dagen vier nieuwe tanden en gaf geen kik, maar ze wil niet slapen 's avonds en kan tegenwoordig kruipen, iets dat met die rondslingerende brandweer-onderdelen, kleurkrijtjes en stofvlokken voor de nodige paniek bij mij zorgt.

tanden? ikke? nee hoor

Ondertussen hebben we heus al wat gedaan hoor; vier van de zes logge eetkamerstoelen zijn al weg, er gaan er morgen nog twee richting vuilstort. Ze zijn vervangen door wat lichtere exemplaren (Zweeds design), waarvan ik er twee gloednieuw via MP kon kopen, inclusief verzendkosten voor de helft van de prijs. Fijn!

Er gingen al zo'n vijf dozen boeken weg, naar kringloop en  tweedehandswinkel (krijg je er nog wat geld voor). Maar ik moet ook nog alle kinderkleertjes uitzoeken, de bankhoezen wassen, boodschappen doen, de administratie uitzoeken, de koelkast schoonmaken en de hele bovenverdieping opruimen en stofzuigen. En de bedden verschonen. En eigenlijk wil ik onze slaapkamer opnieuw schilderen en een hoofdbord voor het bed maken. En ik moet om vier uur vanmiddag de nachtdienst in, en morgen komen er nog wat vrienden om de verjaardag van N. te vieren. En moet ik dus ook nog een taart bakken, en eigenlijk wou ik ook de voorraadkast opruimen. Of uitruimen. Enzo. Maar dat doe ik dus allemaal niet, want ik zit achter de laptop, met mijn tweede beker koffie van vandaag. En ik lees hier en daar een blogje (leuk), ik kroel wat met de kindjes (ook leuk) en verder doe ik dus niks. Toch een soort vakantie... maar ik ga maar eens aan de slag!

het was chocoladetaart, dat wilde hij graag als verjaardagsontbijt

waarschuwing: zeurblog

Schreef ik gisteren nog dat ik bevangen was door het (of is het van het? bevangen van?) opruim-en-bespaar virus, vandaag krijg ik er flink het ram-bam van. Eerst nog maar eens iets opgezegd: het lidmaatschap van de E.CI. Ja, daar was ik lid van, al twaalf jaar. Ik hou veel van lezen, en er zijn maar weinig dingen waar ik zo blij van wordt als van een nieuw boek. Met het lidmaatschap had ik de zekerheid van vier nieuwe boeken per jaar (ha! toen ik nog in een boekhandel werkte, tijdens het laatste jaar van mijn studie, kocht ik elke week wel een nieuw boek), en in het ergste geval koos ik voor een bon, dan kon ik die later nog gebruiken als we bijvoorbeeld een cadeautje voor iemand moesten kopen. Nu kan dat dus niet meer, scheelt weer € 100,- per jaar.
En die krant hè, die krant. Na veel wikken en wegen ga ik het abonnement maar om laten zetten in een weekend-abonnement. Dus niet meer elke dag even koffie met de krant, maar dan in elk geval nog wel op zaterdag. Misschien dat de volgende stap dan wordt dat ik alles maar digitaal lees. Scheelt weer een hoop oud papier.

Ik heb er even geen zin meer in. In te kijken in wat er nog meer af kan. Ik wil héél graag stoppen met werken en thuis blijven bij Puck en mijn kleine Lovisa. Maar als ik helemaal stop, dan scheelt dat meer dan de helft qua inkomen per maand. En dat kunnen we nu écht nog niet missen. Er zijn heus dingen die niet per sé hoeven. En er zijn ook dingen die heus wel kunnen. Zoals geen televisie, geen internet, geen smartphone. En wel moestuinieren, alles biologisch, alles op de fiets. Mijn auto wegdoen. Een krantenwijk nemen. Maar de ellende is dat J. hartstochtelijk veel houdt van zijn computer, laptop, smartphone én tablet. De televisie mag wat hem betreft vandaag nog weg, maar kom niet aan zijn internet. En ook niet aan zijn gamen. Ik stelde vandaag voor om te stoppen met het spel dat hij speelt (daar moet je elke maand ook voor betalen) en toen keek hij me zó treurig aan....! En dat heb ik dus met de televisie.

En dan dat moestuinieren. Ik houd veel van planten, in huis staan er diverse en die leven ook allemaal al vrij lang. Maar buiten...elk jaar is het weer een drama. Zelfs kruiden kweken lukt me niet. Of ik ze nu als plantje koop of zelf zaai, of ik het buiten  doe of binnen; alles gaat dood. Ik heb één keer iets van eigen oogst gegeten: tuinkers. Er was net genoeg voor één boterham. Tomaten mislukken, radijs schiet door en andere dingen komen niet eens op.
Alles biologisch probeer ik. We eten niet veel vlees, en als we het eten is het biologisch. Groente ook zo veel mogelijk biologisch. Melk, boter en andere zuivel: biologisch.  Eitjes ook. Maar ik ben ook verslingerd aan mijn N.espresso, Tony Chocolonely chocola, cola light en lekkere koeken. En ik breng de aluminiumcupjes terug voor recycling (ook die van vrienden en mijn schoonouders), ik doe er biologische suiker en biologische melk in, maar het blijft niet erg milieubewust. En het is natuurlijk veel duurder dan gewoon een pak snelfiltermaling. En die Tony's is dan wel slaaf-vrij, maar volgens mij ook niet bio. En die cola light al helemáál niet! Ik probeer nu maar thee. Scheelt weer iets.

Alles op de fiets? Ik kan het niet. Kleine Puck kan achterop, maar ik durf/wil niet fietsen met een baby in de draagzak, en ik ga al helemaal niet met een maxi-cosi achterop rijden. Daarbij heb ik al vijf jaar last van heimwee (dat verdriet eet ik weg met al die chocola, dat begrijpt u wel, het is dat of alcohol) en doe ik bij voorkeur mijn boodschappen dus niet hier in het dorp. Ik combineer de ritjes in de auto zo veel mogelijk; Puck naar het kdv, dan meteen door boodschappen doen en bij mijn vader op de koffie. En naar de kringloop, het glas wegbrengen en nog even langs mijn broer. Op die manier rijd ik niet de hele dag heen en weer, maar ik zit dus wel bijna dagelijks in de auto. En ik rijd zo zuinig mogelijk (heb geen haast tenslotte) en heb ook een zuinig autootje, maar hij rijdt niet op water helaas. Toen ik nog geen auto had zat ik elke dag in de bus, met kinderwagen en een zere rug, dus ik ben Heel Erg Blij met mijn auto.

Kortom....ik vind het soms maar moeilijk. Alles kost geld, en voor geld moet nou eenmaal gewerkt worden. En op zo'n dag als vandaag, als ik de hele ochtend aan het racen ben, er een MP-verkoop niet doorgaat omdat de koper opeens geen geld meer heeft (ook aan het bezuinigen denk ik), ik keelpijn heb en we een uur naar het nieuwe hypotheekvoorstel hebben zitten staren zonder het precies te snappen, nou, dan wil ik koffie. En chocola. En voor de televisie onder een dekentje.
Misschien toch maar een krantenwijk dan.

Je mist meer dan je ziet (helemaal niet erg)

Sjonge, ik heb me wel wat op mijn hals gehaald met dat lijstje zonden zeg. Sinds ik het schreef ben ik er elke dag mee bezig.... dat was ook wel een beetje de bedoeling natuurlijk.
Gisteren weer een heel klein stapje gezet. Ik schreef al dat ik graag (en veel) televisie kijk. Het ding wegdoen en alleen af en toe op de laptop ergens naar kijken is echt niet voor mij, ik zit het liefst op de bank met wat te drinken er bij. We hebben ook geen super-de-luxe prisma led dinges tv, wel een met een redelijk plat scherm maar er waren geen grote meer te koop toen zes jaar geleden de vorige kapot ging.

Waar kijk ik dan zoal naar? Nou...naar TopGear, en naar engelse detectives, en naar foute jaren 80 series (Murder She Wrote is momenteel weer favoriet), en naar cabaret, en documentaires, en huizen-programma's, en historische kostuumdrama's, en Verborgen Verleden, en films, en op de BBC naar QI, en kookprogramma's, en quizzen. Ik heb vorig jaar zelfs meegedaan aan een televisiequiz (alles voor de centjes hè!). En op slechte dagen kijk ik ook naar Extreme Couponing en op héle slechte dagen zelfs naar modeprogramma's en make-over shows. Ik neem wel bijna alles op dat ik wil zien, zo kan ik het kijken wanneer het uitkomt. Dat was vooral tijdens mijn zwangerschap fijn; elke nacht zat ik minstens een uur beneden met brandend maagzuur en een woonprogramma. En Kleine Puck mag graag (niet ongelimiteerd) naar Nick Jr. kijken, naar Dora enzo. Ik bedenk me opeens dat ik echt zeeën van tijd over zou houden als ik nooit meer televisie zou kijken. Hmpf.

En nou heb ik dus gisteren het abonnement aangepast. Omdat ik graag kijk naar zenders die niet in het standaard-pakket zitten hebben we wel het uitgebreide pakket, máár...we betalen vanaf komende maand toch weer bijna € 20,- minder per maand voor tv/telefoon/internet. En het internet wordt nog weer sneller ook. Het is misschien niet veel, maar alle beetjes helpen.

Misschien, héél misschien kom ik nog wel zo ver dat ik ooit helemaal de televisie weg doe. J. kijkt toch bijna nooit. Of eerst maar eens genoegen neem met het beperktere zender-pakket. Maar nu nog even niet. Ik kan deze heren nog even niet missen hoor.

de heren van TopGear, foto van het interwebs

dag blad

Ja, nou, dus. En dan lees ik mijn vorige berichten eens terug en denk bij mezelf..."Ja muts, als je boetes blijft krijgen en televisie blijft kijken en auto (te hard) blijft rijden en tijdschriften blijft lezen en dure koppies blijft kopen dan wordt het natuurlijk nooit wat met de bezuinigingen. "
En wat wil ik nou echt in de toekomst? Verhuizen. En thuis blijven bij de kinderen. Ik heb nu nog verlof, en geniet vandaag van het mooie weer, van Puck die lekker buiten speelde en nu met zijn auto's in de weer is, van klein Meisje die gezellig bij mij in de draagzak hangt terwijl ik een beetje poets en wortelcakejes bak. En dat J. straks thuis komt en dat we dan kunnen eten, en ik niet om half zeven gehaast in een supermarkt hoef te staan om maar weer voor de dure voorgesneden spullen te kiezen terwijl hij naar het KDV moet racen om Puck op te halen. Ik wil dat echt niet, en misschien moeten de maatregelen dan maar iets drastischer. Ik heb net binnen een half uur vier abonnementen opgezegd; de F.low, de H.appinez en de V.T-wonen worden hier straks niet meer bezorgd. En de televisiegids ook niet. Ik sta nu nog ernstig in dubio over de krant...een van mijn favoriete momenten op de dag is toch wel koffie met de krant. Hmpf.
Maar... we zijn weer een klein stapje verder. Nu eerst eten maken, voor als mijn echtgenoot thuis komt. Want die verwacht dat inmiddels wel hè, een warme prak, een fris opgeruimd huis, een stralende vrouw en lieve kindjes....ha!

mooi plaatje van Happinez (oorspronkelijk een e-card)

tuut-tuut, boing-boing....centjes verdienen

Ja hoor....hij kwam er weer aan: de belastingaangifte. Zó typisch joh, elk jaar roepen we in november al dat we de benodigde administratie bij elkaar gaan zoeken, zodat we meteen alles bij de hand hebben als we de aangifte kunnen gaan doen. En elk jaar gaat het weer grandioos mis.

Vorig jaar heb ik voor het eerst de aangifte laten doen door mensen van de vakbond. Dat kost niets, dus dat is al een goede besparing ten opzichte van de € 75,- die we kwijt waren aan het administratiekantoor die het voorheen deed. Het beviel best, dus zodra ik kon meldde ik ons weer aan. De eerste afspraak stond twee weken geleden al gepland, maar omdat we toen nog niet alles binnen hadden (ik miste nog een jaaropgave) moest ik die verzetten. Naar vanavond dus. Gisteravond heb ik in lichte paniek geprobeerd de afspraak nog een keer te verzetten, omdat we nóg niet alles leken te hebben, maar dat kon niet meer. Okee.... diep ademhalen en even doorzetten dan maar. Uiteindelijk dacht ik dat ik alles had, alleen de giften moesten nog bij elkaar worden opgeteld. De meeste mensen zullen waarschijnlijk elke maand gewoon een vast bedrag aan vaste goede doelen geven, maar wij (natuurlijk weer) niet, dus via internetbankieren heel 2012 doorgelopen, met een rekenmachine er bij. Dat moet vast handiger kunnen, maar ik weet niet hoe.
En toen ging J. naar het wijkcentrum waar de vakbondsleute al helemaal klaar zaten om onze geordende papieren in ontvangst te nemen. Hij belde binnen een half uur al op: of ik even online zijn jaaropgave kon bekijken. Tuurlijk, ik was wel net ons kleine meiske aan het voeden, maar wat gaf het. Een kwartier later nog een keer: of ik wist wat het verschil was tussen zijn vaste salaris en het salaris na aftrek van ouderschapsverlof? Eh...nee natuurlijk niet. Eind van het liedje is dat hij nog een keer terug moet, en we dus voor het zoveelste jaar op rij niet vóór 1 april de aangifte hebben gedaan. Hopelijk krijgen we wel weer iets terug, is altijd leuk, zo halverwege het jaar....

En dan hebben we de boetes nog. Mensen mensen, het ging zo goed! En toen bleek ik, half december, hoogzwanger en met een hoge bloeddruk, door het rode licht te hebben gereden. Ik durf het boetebedrag hier niet eens op te schrijven, dat kunt u fijn zelf hier bekijken. En J. deed ook zoiets, maar omdat hij niet hoogzwanger was en ook geen hoge bloeddruk had, kwam zijn bedrag iets lager uit. Maar van het totaalbedrag hadden we verdorie twee maanden boodschappen kunnen doen.

En dan een kleine update naar aanleiding van het vorige logje...ik heb gisteren twee van de meer dan honderd kookboeken verkocht! Ik heb de collectie maar eens kritisch bekeken en twee boeken van dezelfde auteur, die ik overigens heel leuk vind, en naar wie ik graag kijk, op MP gezet. Binnen tien minuten ontspon zich een ware biedingen-oorlog, en uiteindelijk heb ik ze samen verkocht voor € 30,- . Dat was natuurlijk erg leuk, maar natúúrlijk stonden er twee mooie espresso-kopjes op MP, van mijn favoriete servies..... en die heb ik dus gekocht. Voor € 27,50. Dus toch een leuke winst van een knaak, en twee kopjes *keel schraapt* .

Ja, het gaat echt lekker.  
Maar ze zijn wel mooi hè? 

espresso kopje Taika van Iittala

Nou ja, ik vind van wel.
En dan nu maar weer over tot de orde van de dag, proberen te besparen waar het kan en niet de moed verliezen. Enne, iemand nog op zoek naar een kookboek....?

't is Zonde

Hier in huize Puckblogt doen we ons best om alles een beetje bewust te doen. Minder het milieu belasten, minder geld uitgeven. Gezonder leven. En dat levert nogal eens wat schuldgevoelens op, tenminste, bij mij dan. J.is nogal nuchter en vindt dat we wel 'normaal' moeten blijven doen, en tegelijkertijd vindt hij het best als ik weer eens besluit het Nu Helemaal Anders te gaan doen. En dat anders varieert dan van alleen nog maar biologisch eten en het huis alleen nog maar schoonmaken met azijn en soda tot kamperen bij de boer en nog slechts tweedehands kleding kopen. Er zullen nu mensen zijn die in afgrijzen hun hoofd afwenden (sorry), maar ook die schamper lachen en denken dat dat nog veel te weinig is (ook sorry). En daar gaan we dan weer, ik houd het niet vol en voel me schuldig. En daar heeft ook niemand ook maar ene drol aan. Sorry.
En nu dacht ik, als ik nou een lijstje maak met dingen die ik wel anders zou willen en er daar dan één van kies (om te beginnen hè) om ook echt anders te doen, zou dat dan helpen? Als het hier eenmaal zwart-op-wit staat, en u heeft het ook gelezen, tja, dan moet ik wel.
Okee, met het schaamrood op de kaken, hier komt  'ie dan, mijn lijstje met

ja-ik-weet-het-heus-wel-zonden

* ik drink graag cola light. IJskoud, uit een blikje. Ooooh....!
* ik heb -ongeveer- honderd kookboeken. En ik heb ze allemaal gelezen, maar ik kook er bijna nooit uit. En misschien zijn het er nog wel meer ook trouwens.
* ik ben een sucker voor (dure) keukenspullen. Ik heb pannen van LeCreuset, een Microplane-rasp, Zwilling messen, een Magimix keukenmachine, een Dualit handmixer, een Smeg koelkast, een Nespresso apparaat en ik droom van een compleet Iittala servies. En dan heb ik ook nog een kersen-ontpitter, een appel-partjes-snijder, een koekenpannetje in de vorm van een bloem, een berg koekjesvormen en een pureeknijper. En een heleboel bakvormen.
* ik gebruik (in deze tijd van het jaar) elke week de droger
* voor onze kindjes gebruiken we wegwerpluiers. Wel de meest verantwoorde variant geloof ik, maar toch
* ik rijd graag auto. En nog (te) hard ook
* ik gebruik haarlak
* behalve de kookboeken, heb ik ook nog heel veel andere boeken. Misschien wel vijfhonderd. Misschien nog wel meer. En ik heb ze ook nog op kleur gesorteerd staan.
* ik kijk graag tv
* ik sport niet
* ik heb abonnementen op drie tijdschriften.
* ik heb een smartphone. Sterker nog, dit is mijn tweede al. En ik speel er spelletjes op. Oóóóóh....!
* ik speel mee met de PostcodeLoterij. En nou vooruit, ook nog met de Staatsloterij.
* ik vind de Ikea leuk. En als we daar zijn, dan eten we er ook nog.
* ik doe bijna nooit iets in de tuin. Alleen zitten, in de zomer, met een boekje. Dat kan je dan ook goed zien, aan de tuin.


Zo. Nou. Dat is het dan. Nou weten jullie het...it's out in the open!
Kan nog wel even doorgaan hoor, maar ik kan ook heus wel een positief lijstje maken, dat komt dan nog wel eens. Maar dan nu dus kiezen. Wat ga ik anders doen? En wat houdt dat dan in? Oei, dat wordt nog lastig. Misschien maar eens kijken wat het meeste oplevert.

Ga ik  nou eens lekker een blikkie open trekken. En een boek lezen. En een eitje bakken in mijn bloemen-koekenpan...
Dag!