waarschuwing: zeurblog

Schreef ik gisteren nog dat ik bevangen was door het (of is het van het? bevangen van?) opruim-en-bespaar virus, vandaag krijg ik er flink het ram-bam van. Eerst nog maar eens iets opgezegd: het lidmaatschap van de E.CI. Ja, daar was ik lid van, al twaalf jaar. Ik hou veel van lezen, en er zijn maar weinig dingen waar ik zo blij van wordt als van een nieuw boek. Met het lidmaatschap had ik de zekerheid van vier nieuwe boeken per jaar (ha! toen ik nog in een boekhandel werkte, tijdens het laatste jaar van mijn studie, kocht ik elke week wel een nieuw boek), en in het ergste geval koos ik voor een bon, dan kon ik die later nog gebruiken als we bijvoorbeeld een cadeautje voor iemand moesten kopen. Nu kan dat dus niet meer, scheelt weer € 100,- per jaar.
En die krant hè, die krant. Na veel wikken en wegen ga ik het abonnement maar om laten zetten in een weekend-abonnement. Dus niet meer elke dag even koffie met de krant, maar dan in elk geval nog wel op zaterdag. Misschien dat de volgende stap dan wordt dat ik alles maar digitaal lees. Scheelt weer een hoop oud papier.

Ik heb er even geen zin meer in. In te kijken in wat er nog meer af kan. Ik wil héél graag stoppen met werken en thuis blijven bij Puck en mijn kleine Lovisa. Maar als ik helemaal stop, dan scheelt dat meer dan de helft qua inkomen per maand. En dat kunnen we nu écht nog niet missen. Er zijn heus dingen die niet per sé hoeven. En er zijn ook dingen die heus wel kunnen. Zoals geen televisie, geen internet, geen smartphone. En wel moestuinieren, alles biologisch, alles op de fiets. Mijn auto wegdoen. Een krantenwijk nemen. Maar de ellende is dat J. hartstochtelijk veel houdt van zijn computer, laptop, smartphone én tablet. De televisie mag wat hem betreft vandaag nog weg, maar kom niet aan zijn internet. En ook niet aan zijn gamen. Ik stelde vandaag voor om te stoppen met het spel dat hij speelt (daar moet je elke maand ook voor betalen) en toen keek hij me zó treurig aan....! En dat heb ik dus met de televisie.

En dan dat moestuinieren. Ik houd veel van planten, in huis staan er diverse en die leven ook allemaal al vrij lang. Maar buiten...elk jaar is het weer een drama. Zelfs kruiden kweken lukt me niet. Of ik ze nu als plantje koop of zelf zaai, of ik het buiten  doe of binnen; alles gaat dood. Ik heb één keer iets van eigen oogst gegeten: tuinkers. Er was net genoeg voor één boterham. Tomaten mislukken, radijs schiet door en andere dingen komen niet eens op.
Alles biologisch probeer ik. We eten niet veel vlees, en als we het eten is het biologisch. Groente ook zo veel mogelijk biologisch. Melk, boter en andere zuivel: biologisch.  Eitjes ook. Maar ik ben ook verslingerd aan mijn N.espresso, Tony Chocolonely chocola, cola light en lekkere koeken. En ik breng de aluminiumcupjes terug voor recycling (ook die van vrienden en mijn schoonouders), ik doe er biologische suiker en biologische melk in, maar het blijft niet erg milieubewust. En het is natuurlijk veel duurder dan gewoon een pak snelfiltermaling. En die Tony's is dan wel slaaf-vrij, maar volgens mij ook niet bio. En die cola light al helemáál niet! Ik probeer nu maar thee. Scheelt weer iets.

Alles op de fiets? Ik kan het niet. Kleine Puck kan achterop, maar ik durf/wil niet fietsen met een baby in de draagzak, en ik ga al helemaal niet met een maxi-cosi achterop rijden. Daarbij heb ik al vijf jaar last van heimwee (dat verdriet eet ik weg met al die chocola, dat begrijpt u wel, het is dat of alcohol) en doe ik bij voorkeur mijn boodschappen dus niet hier in het dorp. Ik combineer de ritjes in de auto zo veel mogelijk; Puck naar het kdv, dan meteen door boodschappen doen en bij mijn vader op de koffie. En naar de kringloop, het glas wegbrengen en nog even langs mijn broer. Op die manier rijd ik niet de hele dag heen en weer, maar ik zit dus wel bijna dagelijks in de auto. En ik rijd zo zuinig mogelijk (heb geen haast tenslotte) en heb ook een zuinig autootje, maar hij rijdt niet op water helaas. Toen ik nog geen auto had zat ik elke dag in de bus, met kinderwagen en een zere rug, dus ik ben Heel Erg Blij met mijn auto.

Kortom....ik vind het soms maar moeilijk. Alles kost geld, en voor geld moet nou eenmaal gewerkt worden. En op zo'n dag als vandaag, als ik de hele ochtend aan het racen ben, er een MP-verkoop niet doorgaat omdat de koper opeens geen geld meer heeft (ook aan het bezuinigen denk ik), ik keelpijn heb en we een uur naar het nieuwe hypotheekvoorstel hebben zitten staren zonder het precies te snappen, nou, dan wil ik koffie. En chocola. En voor de televisie onder een dekentje.
Misschien toch maar een krantenwijk dan.

dag blad

Ja, nou, dus. En dan lees ik mijn vorige berichten eens terug en denk bij mezelf..."Ja muts, als je boetes blijft krijgen en televisie blijft kijken en auto (te hard) blijft rijden en tijdschriften blijft lezen en dure koppies blijft kopen dan wordt het natuurlijk nooit wat met de bezuinigingen. "
En wat wil ik nou echt in de toekomst? Verhuizen. En thuis blijven bij de kinderen. Ik heb nu nog verlof, en geniet vandaag van het mooie weer, van Puck die lekker buiten speelde en nu met zijn auto's in de weer is, van klein Meisje die gezellig bij mij in de draagzak hangt terwijl ik een beetje poets en wortelcakejes bak. En dat J. straks thuis komt en dat we dan kunnen eten, en ik niet om half zeven gehaast in een supermarkt hoef te staan om maar weer voor de dure voorgesneden spullen te kiezen terwijl hij naar het KDV moet racen om Puck op te halen. Ik wil dat echt niet, en misschien moeten de maatregelen dan maar iets drastischer. Ik heb net binnen een half uur vier abonnementen opgezegd; de F.low, de H.appinez en de V.T-wonen worden hier straks niet meer bezorgd. En de televisiegids ook niet. Ik sta nu nog ernstig in dubio over de krant...een van mijn favoriete momenten op de dag is toch wel koffie met de krant. Hmpf.
Maar... we zijn weer een klein stapje verder. Nu eerst eten maken, voor als mijn echtgenoot thuis komt. Want die verwacht dat inmiddels wel hè, een warme prak, een fris opgeruimd huis, een stralende vrouw en lieve kindjes....ha!

mooi plaatje van Happinez (oorspronkelijk een e-card)

't is Zonde

Hier in huize Puckblogt doen we ons best om alles een beetje bewust te doen. Minder het milieu belasten, minder geld uitgeven. Gezonder leven. En dat levert nogal eens wat schuldgevoelens op, tenminste, bij mij dan. J.is nogal nuchter en vindt dat we wel 'normaal' moeten blijven doen, en tegelijkertijd vindt hij het best als ik weer eens besluit het Nu Helemaal Anders te gaan doen. En dat anders varieert dan van alleen nog maar biologisch eten en het huis alleen nog maar schoonmaken met azijn en soda tot kamperen bij de boer en nog slechts tweedehands kleding kopen. Er zullen nu mensen zijn die in afgrijzen hun hoofd afwenden (sorry), maar ook die schamper lachen en denken dat dat nog veel te weinig is (ook sorry). En daar gaan we dan weer, ik houd het niet vol en voel me schuldig. En daar heeft ook niemand ook maar ene drol aan. Sorry.
En nu dacht ik, als ik nou een lijstje maak met dingen die ik wel anders zou willen en er daar dan één van kies (om te beginnen hè) om ook echt anders te doen, zou dat dan helpen? Als het hier eenmaal zwart-op-wit staat, en u heeft het ook gelezen, tja, dan moet ik wel.
Okee, met het schaamrood op de kaken, hier komt  'ie dan, mijn lijstje met

ja-ik-weet-het-heus-wel-zonden

* ik drink graag cola light. IJskoud, uit een blikje. Ooooh....!
* ik heb -ongeveer- honderd kookboeken. En ik heb ze allemaal gelezen, maar ik kook er bijna nooit uit. En misschien zijn het er nog wel meer ook trouwens.
* ik ben een sucker voor (dure) keukenspullen. Ik heb pannen van LeCreuset, een Microplane-rasp, Zwilling messen, een Magimix keukenmachine, een Dualit handmixer, een Smeg koelkast, een Nespresso apparaat en ik droom van een compleet Iittala servies. En dan heb ik ook nog een kersen-ontpitter, een appel-partjes-snijder, een koekenpannetje in de vorm van een bloem, een berg koekjesvormen en een pureeknijper. En een heleboel bakvormen.
* ik gebruik (in deze tijd van het jaar) elke week de droger
* voor onze kindjes gebruiken we wegwerpluiers. Wel de meest verantwoorde variant geloof ik, maar toch
* ik rijd graag auto. En nog (te) hard ook
* ik gebruik haarlak
* behalve de kookboeken, heb ik ook nog heel veel andere boeken. Misschien wel vijfhonderd. Misschien nog wel meer. En ik heb ze ook nog op kleur gesorteerd staan.
* ik kijk graag tv
* ik sport niet
* ik heb abonnementen op drie tijdschriften.
* ik heb een smartphone. Sterker nog, dit is mijn tweede al. En ik speel er spelletjes op. Oóóóóh....!
* ik speel mee met de PostcodeLoterij. En nou vooruit, ook nog met de Staatsloterij.
* ik vind de Ikea leuk. En als we daar zijn, dan eten we er ook nog.
* ik doe bijna nooit iets in de tuin. Alleen zitten, in de zomer, met een boekje. Dat kan je dan ook goed zien, aan de tuin.


Zo. Nou. Dat is het dan. Nou weten jullie het...it's out in the open!
Kan nog wel even doorgaan hoor, maar ik kan ook heus wel een positief lijstje maken, dat komt dan nog wel eens. Maar dan nu dus kiezen. Wat ga ik anders doen? En wat houdt dat dan in? Oei, dat wordt nog lastig. Misschien maar eens kijken wat het meeste oplevert.

Ga ik  nou eens lekker een blikkie open trekken. En een boek lezen. En een eitje bakken in mijn bloemen-koekenpan...
Dag!

note to self

bij hevige verkoudheid: iets minder kroelen met N. Want hij nu ook weer verkouden. En poepoog. (poe-poog) En heel veel niezen. Is heel schattig en een beetje grappig maar ook zielig. En ik nu dus óók weer verkouden. En een zere keel. En oren die dichtzitten. Gelukkig geen poepoog. Ook een stuk minder schattig. Wel ook zielig.
Voorlopig moet J. maar even met N. kroelen. Tegen de tijd dat hij dan eenmaal verkouden is, ben ik inmiddels vast weer beter. Wisselen we het gezellig af.
Hatsjie. Au. Knal (dat waren mijn oren die open sprongen).