Hoekse Wafels

Een tijdje geleden kocht ik op Marktplaats een wafelijzer. Ik ben een sucker voor keukenspullen, maar ik wil eigenlijk niets meer kopen of in huis hebben dat ik niet echt nodig heb en regelmatig gebruik. En omdat het voor het wafelijzer echt er op of eronder werd, hij staat al zeker een half jaar ongebruikt in de kast, dacht ik afgelopen weekeinde maar weer eens een poging te wagen.

Maar wafels, wafels.... hier in de polder in Zuid Holland éten de mensen helemaal geen wafels! Ik kan me tenminste niet herinneren als kind ooit wafels te hebben gegeten. En later heus weleens, maar dan bij de oliebollenkraam ofzo, en die deed die wafels er waarschijnlijk toch een beetje bij. Als ik al weleens in België ben en daar dan ook nog een banket-achtig-iets eet, dan is het al gauw een éclair. Éclairs zijn namelijk het allerlekkerste dat er bestaat. Maar dat terzijde....terug naar de wafels.

Ik probeerde het al eerder. En dan werden ze een beetje zacht, of klef. Of ze gaarden maar niet en dan waren ze opeens toch zwart. Of het beslag bleef veel te dun, of het werd meer deeg. Of ik begon enthousiast aan iets en dan stond halverwege het recept ineens dat het beslag minstens vier uur moest rusten. Ik heb zeker twaalf verschillende recepten geprobeerd, en die waren het allemaal niet.
Ik was er klaar mee, en het ijzer stond al min of meer geparkeerd bij de drie dozen die vandaag richting Kringloopwinkel gingen. Eén poging nog. Een héél simpel recept, voor krokante wafels. Ik bakte er een stuk of twintig, en ze waren allemaal in no time op. En krokant. En lekker. Met jam, maar ook zonder. Dus.... heb je nog een wafelijzer staan? Probeer ze. Nee, maar echt.

Dit heb je nodig:
* 125 gram boter
* 1 zakje vanillesuiker
* 2 eieren
* 250 gram zelfrijzend bakmeel
* 185 gram suiker

En dit doe je er mee:
Smelt de boter. Klop de eieren, suiker en vanillesuiker tot een schuimig geheel. Roer er dan de gesmolten boter door. Doe er dan ook het zelfrijzend bakmeel bij en roer het nog eens goed door. Laat het beslag zo'n twee uur rusten. Bak er dan in het wafelijzer wafels van. Laat ze afkoelen op een taartrooster; zo worden ze niet slap.

Misschien overbodig om te zeggen dat ik het beslag (ik vond het meer deeg overigens) niet twee uur heb laten rusten. Ik heb de boel opgeruimd en afgewassen en toen ben ik gaan bakken, langer dan een half uur heeft dat niet geduurd. En ik vond ze wel erg zoet, dus een volgende keer doe ik er iets minder suiker in, en misschien iets van citroen. Maar ze waren heerlijk. En krokant. Ik weet niet of je ze lang kunt bewaren, maar dat geeft denk ik niet. Want ze zijn zo op.

recept van hier

When life gives you lemons

make lemon curd!
Of je koopt ze gewoon zelf. En dan maak je er curd mee. Ik weet niet goed hoe het woord curd te vertalen, eigenlijk is het een gekookte vla zonder melk, op basis van fruit. In dit geval dus citroen, maar het schijnt ook te kunnen met limoen (lime-curd), sinaasappel (orange-curd), passievrucht (passionfrui.....nou ja u snapt het wel).
Ik maak het niet al te vaak, omdat het hier met gulle lepels naar binnen gaat. Bij elk bezoek aan de keuken duik ik de koelkast in om een hap te nemen. En omdat er nogal wat suiker en boter in zit word je er niet bepaald slank van. Dus. U bent gewaarschuwd!

Hier het recept van Nigella Lawson dat ik eigenlijk altijd gebruik.
nodig:
2 biologische citroenen
2 eieren
2 eidooiers
150 gram kristalsuiker
100 gram boter (gesmolten, wel wat afgekoeld anders krijg je citroen-roerei)

Boen de citroenen een beetje af, en rasp dan het geel van de schil. Pers de citroenen uit. Doe de eieren, eidooiers en de suiker in een pan en klop tot de suiker is opgelost. Dat kan heel ambachtelijk met een garde, maar ik gebruik gewoon de elektrische mixer. Smelt de boter en doe dat bij het ei-suikermengsel. Doe het citroensap en de geraspte schil erbij en zet de pan op een heel laag vuur. Blijf kloppen tot het de dikte heeft van volle yoghurt (het dikt nog wat in als het afkoelt).

Ik doe het dan over in een schone pot met deksel (gesteriliseerd) en bewaar het in de koelkast. Ik giet het door een zeef in de pot, dan hou je kleine restjes eiwit of geniepige stukjes eierschaal tegen en wordt het een lekker zacht papje. Een soort advocaat, maar dan héél anders. (Ook lekker trouwens, advocaat. Kan je dat ook zelf maken? Maar eens proberen misschien.)  Het is lekker op een beschuitje, geroosterde boterham, op ijs, door de yoghurt, op cake, in een taart....en dus ook gewoon zo, uit de pot. 

p.s. en alsjeblieft alsjeblieft, koop niet de fabriekscurd die je bij de supermarkt kunt kopen. Het smaakt heul erg chemisch en dat is het waarschijnlijk ook. Er zit geloof ik ei-poeder in, en plantaardig vet. Wat er nog meer in zit weet ik niet, maar het ziet er uit als gele stopverf. Yuk!

Home - very- sweet home

Nu ik nog verlof heb en dus fijn de hele dag niks zit te doen voel ik soms ineens de drang om iets lekkers te maken. Of eigenlijk meer iets lekkers te eten. En dan is het wel zo makkelijk om het zelf te maken: vaak goedkoper, bijna altijd lekkerder én zonder enge onduidelijke ingrediënten. Gisteren maakte ik lemon curd (when life gives you lemons, make lemon curd!). Ik had twee potten vol, maar de eerste is al bijna leeg. J. lust het namelijk ook.

Vandaag bakte ik ook weer wortelcakejes. Ik ben nog steeds zoekende naar het ultieme recept, deze keer gebruikte ik volkorenmeel in plaats van gewone bloem. En een geprakte banaan er door. Ook lekker. Helemaal met een klodder lemon curd er over heen.

net een gehaktbal

En dan was J. dus nog jarig, en hoefde ik alleen MonChou en slagroom te kopen om deze taart te kunnen maken. En hij was weer lekker... twee potjes kersen op sap, aangemaakt met een lepel custardpoeder doet het beter dan een blik vlaaivulling.

Gelukkig geef ik nog borstvoeding (dat vreet energie) en ik heb nu genoeg tijd voor het huishouden (dat vreet ook energie... maar schóón is het hier joh!), dus het kan wel even. Hoop dat ik snel ook weer trek krijg in broccoli, en sla. Ga ik nu nog even een wortelcakeje eten. Mét lemoncurd.

Geld-karma

Zou er zoiets bestaan als geld-karma? Of nou, karma, dat is misschien niet helemaal het goede woord, maar sinds ik twee weken geleden weer begon met extra besparen lijkt het wel alsof het universum meewerkt. Ofzo. Hebben meer mensen dat?
Hier een lijstje om vrolijk van te worden:

- het brood was op, ik moest 's middags om drie uur nog even snel naar de bakker. Ik had de pest in omdat ik al eerder die dag boodschappen had gedaan en eigenlijk wel aan het einde van mijn budget zat. Sta ik bij de bakker, hangt er een bord met "Streekbrood, alleen op woensdag € 1,99". En ik voel op dat moment een 2 euro munt in mijn zak. Die was daar echt niet opeens verschenen hoor, die had ik er eerder zelf in gedaan maar ik was vergeten dat ik het nog had. En daar kon ik dus precies een heel erg lekker, volkoren met heel veel pitjes, versgebakken brood voor kopen
- chocomel (jaja, sorry) gaat hier hard. Zowel J. als kleine Puck vinden het erg lekker, en ik vind het eigenlijk ongeveer het allerlekkerste wat er is in de hele wereld, dus er is altijd wel een voorraadje in huis. Eerder deze week pakte ik echter het laatste pak, en de paniek sloeg licht toe. Kom ik die middag bij mijn vader, vertelde hij dat hij in de aanbieding zes pakken chocomel had gekocht, drie voor hemzelf (of eigenlijk voor ons, als we op bezoek zijn) en drie voor mij. Mocht ik zo meenemen. Hoera!
- J. is vandaag jarig. Elk jaar krijgt hij sowieso deo van een duur merk. Hij houdt helemaal niet van geurtjes, maar ik vind deze erg lekker en deo gebruikt hij toch, dus dan deze. Dit jaar wou ik het maar overslaan, krijg ik van mijn schoonmoeder een tegoedbon van de drogist, had zij bijelkaar gespaard. De deo was dus binnen
- verder heeft J. een innige relatie met het kleine koekepannetje . Ooit eens bij de I.kea gekocht, en hij bakt er graag eitjes en pannenkoeken in. Hij is echt fan van dat pannetje. Er zat alleen wel een anti-aanbak laag in, die er al voor de helft uitgekrast (en opgegeten) was. Ik heb dat pannetje dus weggemietert, en eigenlijk vond hij dat niet erg leuk. Hij miste het pannetje echt. Ik wilde graag zo'n niet giftige-keramische laag-pan, maar ja, ík had nog koekenpannen. En nu had de Appie deze week zo'n lief klein pannetje, met niet giftige laag, voor de helft van de prijs! Ik heb nog nooit zo'n schattig pannetje gezien. J. was er ook wel blij mee

 -  sta ik gisteren in de supermarkt, met in de planning dat ik nog langs de drogist moet voor luiers voor Lovisa, liggen er daar vier pakken luiers met 35% korting. Normaal koop ik alleen biologische luiers, deze waren dat duidelijk niet, al zat er wel biologische katoen in. Dat scheelt tenminste iets. En ik hoefde niet om te rijden naar de drogist, en het scheelde ook nog eens zo'n vier euro
- en het allermooiste:
ik ging op de site van de belastingdienst aangeven dat Kleine Puck met ingang van 1 mei een dagdeel minder naar het kdv gaat. Toen zag ik dat ik kennelijk niet had doorgegeven dat hij vorig jaar vanaf september, drie dagdelen ging. Even gebeld met de belastingdienst: krijgen we dus gewoon nog vanaf september een dagdeel per week extra kinderopvangtoeslag terug. Geen idee hoeveel dat is, maar ik vond het wel leuk!
- verder vond ik nog een VVV-bon in een felicitatiekaartje dat we voor Lovisa hadden gekregen (heeft dus al drie maanden aan de muur gehangen), is ons dure kattenvoer 20% in de aanbieding, kon ik bij het kopen van cadeautjes voor een kinderverjaardag zo maar opeens AirMiles inwisselen en bespaarde ik weer bijna de helft, is mijn zegelboekje bijna vol en kan ik de verjaardagstaart voor J. bijna helemaal uit de voorraad maken.

Mensen mensen, we hebben nog nooit zo veel geld gehad! Nou ja, ik krijg deze maand geen salaris omdat ik een maand onbetaald verlof heb, dus wie weet moeten we over twee weken de spaarrekening wel plunderen. Maar dat zien we dan wel weer. Gaan we nu verjaardag vieren. Dag hoor!

plaatje van het interweb

en hoe is het nou?

Nou, best wel goed eigenlijk!
De afgelopen dagen waren tamelijk zenuwslopend, al was met name gistermiddag en -avond vooral ook heel erg leuk en gezellig. Kleine Puck is enorm verwend, met een mooie houten kassa mét geld, Duplo, een knikker-auto-baan (hoe noem je zoiets?), boekjes van Nijntje en Jip en Janneke, een geweldige houten loopfiets, een zandbak, een kruiwagen met emmers en schepjes, een mooie letter puzzel, en een door mij zo vurig gewenst schapenvachtje (van hier). Daar ligt hij nu op te slapen, met een autootje in zijn hand geklemd. Ook kreeg hij nog een porseleinen ontbijtset van overgrootoma, en geld voor op zijn spaarrekening. En een autogarage. En nog een boekje van Piet Piraat. En natuurlijk twee enorme slagroomtaarten, én heel veel lief bezoek. Gisteren heeft hij het tot half tien volgehouden. Hij bleef maar lief en vrolijk en wakker, maar vanmiddag was het om half vijf echt op. En door de spanningen met de schoonfamilie was ik het ook! In de loop van de middag ging iedereen naar huis, en J. vertrok naar een concert waar hij al lang geleden kaartjes voor had gekocht. Ik legde Puck op bed, ruimde de boel op, at een kopje soep en zit nu wezenloos op de bank. Ik ben moe, de keelpijn die al dagen zeurt lijkt nu goed door te komen en mijn neus en oren zitten verstopt. Maar wat ben ik blij dat alles goed is gegaan, dat het gezellig was, en wat ben ik trots om mijn kleine mannetje, die voor iedereen een stralende lach had, en die ondanks zijn moeheid, toch lief in de zandbak bleef spelen en later zonder mankeren lekker naar bed ging.

En allemachtig, wat heb ik behoefte aan een borrel. Maar ja. Gelukkig duurt het nog een héél jaar voor hij weer jarig is!

Smokkel Citroen Ricottaart

Nou, de taart is af. En op. En lekker dat 'ie was! Dus, zoals beloofd, hier het recept.

Maak eerst lemoncurd. Ik gebruikte (naar een recept van Nigella) 2 biologische citroenen, 2 eieren, 2 eidooiers, 150 gram kristalsuiker en 100 gram boter. Boen de citroenen een beetje af, en rasp dan het geel van de schil. Pers de citroenen uit. Doe de eieren, eidooiers en de suiker in een pan en klop tot de suiker is opgelost. Smelt de boter en doe dat bij het ei-suikermengsel. Doe het citroensap en de geraspte schil erbij en zet de pan op een heel laag vuur. Blijf kloppen tot het de dikte heeft van volle yoghurt (het dikt nog wat in als het afkoelt).

Komen we nu bij het smokkel-gedeelte. Neem een pak Dr.Oetker mix voor MonChoutaart. Maak de bodem zoals op de verpakking staat aangegeven, voeg alleen nog extra verkruimelde chocoladekoekjes toe. Gebruik dan ook wat meer boter. Nadat de bodem even in de koelkast had gestaan, smeerde ik er twee eetlepels lemoncurd overheen.

In plaats van de MonChou gebruikte ik ricotta, en wel 250 gram. De complete mix (zie het pak) ging over de bodem. Nadat de taart voldoende was afgekoeld druppelde ik de rest van de lemoncurd er overheen.
De volgende dag vonden wij hem het lekkerst. En met extra chocolade eroverheen (mag ook hagelslag zijn hoor) is 'tie simply gorgeous. Zou Nigella zeggen.

Bosbessenmuffins - met recept!

Doe bloem, suiker en bakpoeder in een kom, doe er 50 ml. water en twee eieren bij


Laat 100 gram boter op kamer temperatuur komen


Doe de papieren muffinvormpjes in de holletjes van de muffinbakvorm


Je kunt er chocoladedruppels in doen, maar ik deed het niet


ik deed er een half doosje blauwe bessen in


Doe de boter bij het beslag en vul de muffinvormpjes er mee


Zet de bakvorm ongeveer 15 minuten in een oven op 180 graden


tadááá!

Zet een muffin op een mooi bordje, laat nog even afkoelen en eet dan snel op.


Met dank aan de Wereldwinkel


Met hulp van N., die helaas twee tellen na deze foto met zijn vingers klem kwam te zitten in de la onder de oven. Au. Gelukkig vond hij de muffins ook lekker.
Eet ze!

weer taart

Vriendin K. vroeg een tijdje geleden of het niet leuk zou zijn om eens een taarten-maak-workshop te doen. Zij had dat gedaan met collega's en vond het erg leuk, en wilde het eigenlijk ook wel eens bij haar thuis doen met vriendinnen. Ik had gezegd dat ik dat prima vond, ik ben gek op koken en taart en knutselen is altijd leuk, en dan ook nog met leuke mensen: natuurlijk deed ik mee!

Waar ik van tevoren niet aan gedacht had is dat
a) ik niet zo erg goed ben in het praktisch uitvoeren van mijn creatieve ideeën
b) bakken toch anders is dan koken
c) marsepein kneden en uitrollen met een deegroller niet heel prettig is voor mensen met pijnlijke handen en armen.

Dat praktische invulling geven aan creatieve ideeën niet mijn sterkste punt is, dat vergeet ik nogal eens. Ik heb op de middelbare school eindexamen gedaan in handvaardigheid&kunstgeschiedenis omdat ik dat een geweldig vak vond. Helaas heb ik zelden een werkstuk afgemaakt en dan altijd met een spijker die ergens uitstak, een lijmrand op een goed zichtbare plaats, of zo knullig in elkaar gezet dat het al kapot was voordat ik een beoordeling had gekregen. Met mijn cijfers voor kunstgeschiedenis én dankzij de (ik citeer de docent) "originele creatieve ontwerpen" heb ik toch nog wel voldoendes gehaald, maar (en ik citeer weer) "de uitvoering is altijd beroerd".

Ik heb ook eens meegedaan aan een ochtend kerststukjes maken. Klinkt niet bepaald flitsend, maar mijn moeder had zich opgegeven en ach, ik gun de oudere eenzame medemens natúúrlijk een gezellig stukje voor op tafel! Maar ik kan dat dus niet. Prachtige kerststukken werden er gemaakt, complete ikebana (klik) met elegante kaarsen en mooie hulst, terwijl die van mij er na veertig minuten ingespannen dennentakjes in oase steken, nog steeds kaal uitzagen en zeker niet elegant. Eentje is er zelfs omgevallen, door de grote kaars was hij topzwaar. Aan het einde van de ochtend waren alle stukjes weg, behalve die van mij. Die wilde niemand. Zelfs mijn moeder niet.

De workshop bleek niet zo zeer een taarten-maak-workshop, als wel een taarten-versier-workshop. Taarten bakken lukt nog wel, al ben ik eigenlijk net te slordig voor bakken. Bakken is precisiewerk, koken kan wel op gevoel. Mijn baksels zijn dan ook niet altijd even lekker, of ze mislukken totaal. Maar gisteren stonden er dus vijf prachtig gerezen biscuittaarten op tafel, met in het midden een enorme berg marsepein, kleurstoffen, botercrème, jam en heel veel vormpjes, mesjes, spateltjes, glitters en pareltjes. Ik houd niet van marsepein, maar goed, de taart zou voor J. worden (vanwege vaderdag), dus dat gaf niet. De andere dames bedachten de mooiste dingen, gingen aan de slag en hadden al snel hun taart doorgesneden, besmeerd, bejamd, weer opgestapeld, dichtgesmeerd en waren bezig met het kleuren van de marsepein. Ik wist niet wat voor taart ik wilde maken, dus na het dichtsmeren besloot ik maar even thee te drinken. Na wat gegoogle bedacht ik dat het wel leuk zou zijn om iets met kunst en katten te doen (vraag me niet waarom. Ik weet het nu ook niet meer.) Ik koos de affiche van Le Chat Noir van Steinlen. Ik zal u de verdere procesbeschrijving besparen, maar aan het einde van de middag stonden er vier leuke, fleurige, kleurige en mooi afgewerkte taarten op tafel. En die van mij.

's Avonds had ik tijdens het autorijden trillende handen en armen van het rollen en kneden. En vanmorgen, toen J. een stuk taart kreeg bij de koffie, vond hij het niet eens lekker.

Conclusie: taarten bakken is leuk, taarten versieren ook wel maar dat moet je vooral aan anderen overlaten. Volgende keer ga ik wel een workshop karten doen. Ofzo.
Fijne vaderdag!

taart

als je vandaag maar één ding doet, nou vooruit, twee dingen, laat dan een ervan het bakken van deze taart zijn. Dat andere ding is dan natuurlijk het opeten er van.
Ik ga weer even liggen....-burp- ...

Met dank aan K. en Albert Heijn.

Deel dit recept

• Twitter
• Facebook
• Hyves

Witte chocoladetaart

Ingrediënten

• 200 g bloem
• 50 g witte basterdsuiker
• 1 zakje vanillesuiker
• 75 g koude roomboter, in blokjes + extra om in te vetten
• 1 biologische citroen
  
• 4 eieren
• 1 pak gedroogde linzen of -bonen (steunvulling, 500 g)
• 4 x 100 g witte chocolade
• 4 x 125 g crème fraîche
• 2 eetlepels poedersuiker

Materialen

• aluminiumfolie, bakpapier, springvorm (doorsnede 28 cm), vershoudfolie

Zeef de bloem en een mespunt zout boven een kom. Meng de basterd- en de vanillesuiker erdoor. Voeg de boter toe en kneed met koele handen tot kruimels. Rasp de gele schil van de citroen. Voeg 1 ei en het citroenrasp toe en kneed snel tot een soepel deeg. Is het deeg te droog, voeg dan wat ijskoud water toe. Vorm er een bal van, dek af met vershoudfolie en leg minstens 30 min. in de koelkast.
Bedek de bodem van de springvorm met bakpapier en vet de randen in met boter. Bestuif het werkblad met bloem en rol het deeg uit tot een lap met een diameter van ca. 32 cm. Bekleed er de springvorm mee. Prik met een vork gaatjes in de bodem. Zet de vorm weer minstens 30 min. in de koelkast.

Verwarm de oven voor op 200 °C. Bedek de taartbodem met aluminiumfolie en strooi de bonen of linzen op de aluminiumfolie. Bak de bodem 10 min. in het midden van de oven. Neem de vorm uit de oven, verwijder de bonen en de folie en bak de bodem nog 5 min. zonder vulling. Verlaag, nadat de bodem gebakken is, de temperatuur van de oven naar 180 °C.

Hak 300 g chocolade in kleine stukjes en doe deze in een steelpan. Hang de steelpan in een iets grotere pan met bijna kokend water en laat de chocolade smelten (au bain-marie). Doe de gesmolten chocolade in een mengkom en voeg de crème fraîche toe. Voeg 1 voor 1 de resterende eieren toe. Schep het mengsel in de bodem en bak de taart 25 min. in het midden van de oven. De vulling hoeft niet helemaal stevig te zijn en mag in het midden nog wat lobbig zijn. Laat afkoelen. Smelt de rest van de chocolade au bain-marie (het moet goed vloeibaar worden) en bestrijk de taart snel met een dun laagje chocolade. Bestrooi met poedersuiker. Serveer koud.