dinsdag 5 juli 2011

Sorry de snorry

J. en ik wilden graag dat N. de eerste paar jaar niet naar een KDV zou hoeven. Voorlopig gaat dat nog prima, J. en ik werken om-en-om, dat kan omdat hij één dag per week ouderschapsverlof heeft, en ik door mijn onregelmatige werktijden vaak 's avonds, 's nachts en in het weekeinde werk.
Nu wil dat echter niet zeggen dat we N. de hele dag entertainen. Hij kan zichzelf prima vermaken, in de box of uit de box, met Duplo, zijn auto of een boekje. Krantjes vindt hij leuk en lekker, en heel hard kruipen is ook fijn. Soms is hij echter best moe, maar wil hij niet slapen. En voor die momenten is er Kindernet. Ik ben niet zo van kindertelevisie, tenminste niet van datgene wat weleens voorbij komt op Nickelodeon enzo. J. heeft een hardnekkige voorliefde voor series als Spongebob, Avatar en The Fairly Odd Parents (dat inderdaad wel behoorlijk briljant is). Ik vind N. daarvoor nog te klein, het gaat allemaal zo snel en de kleuren zijn zo fel, en het geluid is zo hard.
Nee, dan Kindernet! Daarop zenden ze sinds kort weer fijne series van vroeger uit, van die dingen als Nils Holgersson, Wickie de Viking en Heidi. Heidi spreekt tegenwoordig Vlaams, maar dat geeft niks. Maja de Bij mis ik steeds, dus dat heb ik nog niet gezien, maar daar verheug ik me nou al op. En zelfs David de Kabouter. Toen dat voor het eerst uitkwam in Nederland was ik al twaalf, dus daar keek ik niet zo naar. Nu wel.

Maar helaas! N. kijkt best geïnteresseerd mee hoor. Nils vindt hij best leuk geloof ik, maar tijdens Dommel gaat hij meestal iets anders doen. Wat hij het leukst vind, en dan echt open-mond-ik-staar-glazig-naar-de-tv-leuk , is Big en Betsy. Big en Betsy!!! Ik had er nog nooit van gehoord. Ik geloof dat het net zoiets is als Samson en Gert, al is Gert dan nu een meisje en Samson een big. Een bijzonder irritante big mag ik wel zeggen, die steeds stomme grappen maakt en dan zegt "Mopje Flauw Mopje!". Ook laat hij nogal wat windjes en zegt dan "Sorry de Snorry". Ik wil die big eigenlijk heel hard slaan. Maar goed.
Zodra ik zie dat het komt, gaat de televisie onherroepelijk uit. En moet N. maar weer gaan spelen met zijn verantwoorde knisperboekjes, of zijn Duplo. Snorry hoor.

Om het goed te maken, hier nog een favoriet: Vrouwtje Theelepel. Dat ik 35 heb moeten worden om de tekst van dat liedje eindelijk goed te verstaan...


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen